Θύμα της επιπολαιότητας και της έλλειψης κυνισμού του
Ο Άρης έχασε σχετικά εύκολα ένα παιχνίδι που ήταν για να το κερδίσει. Βασικός υπαίτιος γι’ αυτό είναι ο αυτοκαταστροφικός εαυτός του.
Οι κιτρινόμαυροι μπήκαν στον αγωνιστικό χώρο της Τούμπας έπειτα από ένα βαρύ αποτέλεσμα στο προηγούμενό τους ντέρμπι για το πρωτάθλημα κόντρα στην ΑΕΚ. Με την ομαδική ψυχολογία σε ασταθή κατάσταση έδειξαν από τα πρώτα λεπτά με τι σκοπό προσέγγιζαν το συγκεκριμένο παιχνίδι.
Μιλώντας με πάσα ειλικρίνεια, δεν είναι πολλές οι φορές που έχουμε δει τον Άρη να μπαίνει με κυριαρχική διάθεση σε αυτό το γήπεδο. Ναι, αποτελέσματα έχει βγάλει ουκ ολίγα, αλλά όχι με ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας. Θα μπορούσε να επισημάνει κανείς βέβαια πως σπανίως έχει πετύχει και τον ΠΑΟΚ σε αντίστοιχα προβληματική αγωνιστική συνθήκη, αλλά ακόμα κι έτσι, τα πρώτα 20-25 λεπτά απόδοσης του Άρη στο χθεσινό ντέρμπι κρίνονται αρκετά θετικά.
Οι παίκτες του Μιχάλη Γρηγορίου μπήκαν με διάθεση να πιέσουν ψηλά, να κυνηγήσουν κάθε χαμένη μπαλιά και να “πνίξουν” τον αντίπαλό τους κρατώντας τον κίνδυνο μακριά από τα καρέ τους. Το κατάφεραν σε γενικές γραμμές, με μοναδική έλλειψη αυτή που διακατέχει διαχρονικά τον ποδοσφαιρικό Άρη. Τον κυνισμό. Οι φιλοξενούμενοι μύρισαν αίμα στο ξεκίνημα του αγώνα, αλλά δε φέρθηκαν με βάση το ένστικτο του κυνηγού.
Κέρδισαν πολλά κόρνερ και στημένες φάσεις γύρω από την περιοχή του Παβλένκα, όμως δεν εκμεταλλεύτηκαν σχεδόν καμία εξ αυτών. Οι εκτελέσεις του Γκαρέ ήταν κακές και η μοναδική μεγάλη ευκαιρία προήλθε από ένα κόρνερ που ανέλαβε να εκτελέσει ο Γιαννιώτας, με τον Καντεβέρε να παίρνει την κεφαλιά και τον τερματοφύλακα του ΠΑΟΚ να αποκρούει εξ επαφής.
Και κάπου εκεί εμφανίστηκαν οι παιδικές του ασθένειες. Με το ρολόι να δείχνει σχεδόν 30 λεπτα αγώνα και τους γηπεδούχους να μην έχουν δημιουργήσει ούτε ίχνος ευκαιρίας, ο Άρης χαρίζει ένα πέναλτι με τον Φαμπιάνο. Από εκεί και έπειτα του κόπηκαν τα φτερά στο τερέν. Δεν άργησε να έρθει και το 2-0, με τον Βραζιλιάνο να “ντύνεται” ξανά μοιραίος. Δικαιούται κι αυτός να έχει μια κακή βραδιά, όταν όμως αυτή συνοδεύεται από το χαμηλό επίπεδο ανταπόκρισης του παρτενέρ του στο κέντρο της άμυνας (Σούταλο) αλλά και του “μπροστινού” του στα χαφ (Μπασίρου), τότε τα πράγματα είναι σχεδόν μη αναστρέψιμα.
Στο δεύτερο ημίχρονο ο Γρηγορίου έκανε νωρίς τις παρεμβάσεις του με στόχο την αλλαγή της εικόνας του ματς, ωστόσο η πρόσφατη 5αρα που δηλητηρίασε με ανασφάλεια την ομάδα πιθανότατα έπαιξε τον ρόλο της ώστε ο Άρης να μην ανοιχτεί και πολύ κυνηγώντας μια δύσκολη ανατροπή του σκορ.
Αν έπρεπε να συνοψίσουμε την εικόνα της αναμέτρησης σε δύο κουβέντες, αυτές θα ήταν οι εξής: ο Άρης ήταν διαβασμένος, είχε διάθεση και τρόπους να προκαλέσει ζημιά στον ΠΑΟΚ, εντούτοις ο συνδυασμός αφέλειας, έλλειψης κυνισμού και χαμηλής ποιοτικής συνεισφοράς κάποιων κομβικών μονάδων του συνετέλεσαν σε μια ήττα που εντέλει ήρθε εύκολα. Με την ίδια ευκολία θα μπορούσαν (και θα έπρεπε) να είχαν διεκδικηθεί με αξιώσεις και μέχρι τέλους οι όποιες πιθανότητες των κιτρινόμαυρων για ένα θετικό αποτέλεσμα στην Τούμπα.
