Βρήκε τον ιδανικό τρόπο να αδικήσει τον εαυτό του, την προσπάθεια και το κοουτσάρισμα
Ο Άρης έκανε τα πάντα σωστά για 35 λεπτά, έκανε τα πάντα λάθος από εκεί και έπειτα, μέχρι και τη συνέντευξη τύπου.
Οι κιτρινόμαυροι πραγματοποίησαν μία από τις καλύτερες φετινές τους εμφανίσεις για 3,5 περιόδους, κοίταξαν στα ίσια μία πολύ καλή ομάδα, αλλά στο τέλος βρήκαν έναν μοναδικό τρόπο να αδικήσουν τον εαυτό τους.
Κρίμα κι άδικο να μην μπορούμε να μείνουμε στην προσπάθεια της ομάδας
Είναι πραγματικά πολύ κρίμα να μην μπορούμε να εστιάσουμε αποκλειστικά στην επίδοση της ομάδας. Ταυτόχρονα όμως δεν μπορούμε να μην πούμε και 2-3 πράγματα για την καλή εικόνα που έδειξε ο Άρης για 35′.
Ο Άρης έβγαλε μία ενέργεια που του έλλειπε στα προηγούμενα ματς. Έκανε πολύ καλή δουλειά στα ριμπάουντ όπου είχε ακριβώς όσα η αντίπαλος του (32) που τυχαίνει να είναι και η κορυφαία ομάδα του Eurocup στο συγκεκριμένο κομμάτι του παιχνιδιού, περιόρισε τα λάθη του και είχε καλές επιλογές.
Έδειξε να έχει και αποθέματα η ομάδα όταν μετά από ένα ημίχρονο που κυριαρχούσε έμεινε πίσω με 49-48. Εκεί αντί να τα βρει σκούρα απέναντι σε έναν ανώτερο (στα χαρτιά) αντίπαλο αντέδρασε και πέρασε πάλι μπροστά.
Πραγματικά ο Άρης για 35′ έκανε ένα εξαιρετικό ματς, φυσικά εύσημα πρέπει να πάρει και ο Μίλιτσιτς που το ματς το διάβασε πολύ σωστά και ό,τι είχε σχεδιάσει βγήκε στην πράξη.
Πήρε επιτέλους πολλά πράγματα από τους ψηλούς
Φυσικά αυτή η καλή εμφάνιση οφείλεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στους δύο ψηλούς του Άρη.
Ο Κώστας Αντετοκούνμπο είχε 8 πόντους (4/4 δίποντα) και τέσσερα ριμπάουντ, αλλά η μεγαλύτερη συνεισφορά του ήταν στην άμυνα και δεν μπορεί να υπολογιστεί.
Εξαιρετικός και ο Φόρεστερ ο οποίος επίσης προσέφερε πάρα πολλά πράγματα (9π., 6ρ.) δίνοντας ενέργεια, σκορ και λύσεις στο ριμπάουντινγκ.
Δείχνουν ότι όταν πάρουν την μπάλα σωστά μπορούν να τελειώσουν τις φάσεις, ειδικά ο Κώστας που ξέρει πως να κινείται και να εκμεταλλεύεται τα λάθη των αντιπάλων στο drop αλλά και δεν σταματιέται από το dunkers spot.
Γυρίζει την πλάτη στους αριθμούς
Για άλλη μία φορά ο Άρης βρέθηκε σε μία κατάσταση την οποία πολλές ομάδες «κυνηγούν». Δηλαδή βρέθηκε να έχει την μπάλα στα 40 δευτερόλεπτα και είχε την ευκαιρία να πάει σε δύο δικές του κατοχές, έναντι μίας της Μπαχσεσεχίρ.
Με τις κατοχές να είναι πλέον το σημαντικότερο στατιστικό στο μπάσκετ και τις αναλύσεις εδώ και χρόνια να δείχνουν ότι το να πας σε δύο γρήγορες επιλογές είναι καλύτερο από το να επιλέξεις να μείνεις σε μία αργή επίθεση, είναι απορίας άξιο γιατί ο Άρης δεν το κάνει ποτέ.
Το παραπάνω ισχύει έτσι κι αλλιώς, αλλά κατόπιν εορτής μπορούμε επίσης να τονίσουμε ότι… χειρότερο σουτ από του Νουά δεν θα έβρισκες ακόμη και να βιαζόσουν.
Όλα στραβά στην τελευταία επίθεση
Αρχικά να τονιστεί ότι η λογική του Μίλιτσιτς στο να μην βάλει τον Κώστα μέσα στην επίθεση είναι το να έχει 5 σουτέρ και να υπάρχει καλύτερο spacing. Πιθανά είχε στο μυαλό του και ότι μπορεί να τον βάλει μετά αν υπάρξει φάουλ ή καλάθι.
Όπως και να έχει όμως, φτάνουμε σε ένα πλέι που δεν βγήκε τίποτα. Τα stagger που έγιναν για να βγει ο Τζόουνς στο δεξί φτερό δεν βγήκαν σωστά και ο Αμερικανός δεν πήρε την μπάλα με την άνεση που θα ήθελε. Το ότι πήρε την μπάλα στο δεξί φτερό επίσης του μειώνει τις επιλογές που έχει με τη δεξιά τρίπλα του.
Από το screen που παίρνει προκύπτει αλλαγή, με τη Μπαχτσεσεχίρ να μην πηγαίνει πλέον στα drop που χτύπησε ο Άρης. Η μπάλα πηγαίνει στον Άντζουσιτς στο high post και εκείνος -κακώς- φοβάται το high low με τον Νουά που είχε miss match (μετά την προηγούμενη αλλαγή).
Η μπάλα πάει ξανά στον Τζόουνς και εκείνος επίσης αντί να δώσει στον Άντζουσιτς που ζητούσε τη στέλνει στον Νουά που είχε χειρότερες προϋποθέσεις.
Οι επιλογές προσώπων προκαλούν ερωτηματικά
Αρχικά να πούμε ότι όντως όλες οι επιλογές του Μίλιτσιτς έχουν μπασκετική εξήγηση, άλλωστε δεν θα μπορούσε να ισχύει κάτι διαφορετικό. Την ίδια στιγμή όμως, όταν η ομάδα αντιμετωπίζει τόσα πολλά προβλήματα στην τέταρτη περίοδο, δεν γίνεται να επιμένει στις ίδιες επιλογές.
Η πεντάδα Τζόουνς, Λονγκ, Άντζουσιτς, Νουά, Κουλμπόκα δεν βγαίνει καθόλου στα φινάλε των αγώνων στο Eurocup. Στο λίγο χρονικό διάστημα που έχει χρησιμοποιηθεί η ομάδα έχει πολύ χειρότερα offensive rating (100 από 108) και defensive rating (140 από 116).
Ερωτηματικό αποτελεί κυρίως η χρησιμοποίηση μαζί των Λονγκ, Άντζουσιτς και Κουλμπόκα οι οποίοι αντιμετωπίζουν σοβαρά αμυντικά προβλήματα. Στην Ελλάδα μπορεί να «συγχωρεθεί» αυτό το σχήμα, αλλά στην Ευρώπη θα εκτεθούν συχνότερα.
Πλήρωσε την άμυνα
Ο Λονγκ (πέρα από τα πολύ άσχημα νούμερα του στα φινάλε των ματς) δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τον Φλιν σε καμία περίπτωση. Στα δύο λεπτά πριν το φινάλε ο Αμερικανός τον αφήνει 1,5 μέτρο πίσω του, κι ας μην τον πλήρωσε ο Άρης γιατί έκοψε ο Κώστας.
Η ίδια ιστορία επαναλήφθηκε στην τελευταία φάση όπου πάλι ο Φλιν τον αποφεύγει πάλι με ευκολία με αποτέλεσμα να βάλει το νικητήριο σουτ. Φυσικά ευθύνη έχει και ο Κουλμπόκα που αργεί στη βοήθεια.
Καλώς ή κακώς ένας εκ των Λονγκ ή Άντζουσιτς πρέπει να μένει εκτός στα φινάλε. Προσωπική άποψη για το ποιος πρέπει να μένει εκτός υπάρχει, αλλά έχει ήδη αναλυθεί προγενέστερα. Πάντως δεν γίνεται να επιμένεις σε κάτι που αποδεδειγμένα δεν δουλεύει.
Η αστοχία συνεχίστηκε στη συνέντευξη τύπου
Ψιλά γράμματα από τη μία πλευρά, αλλά δεν γίνεται να μην το πούμε κιόλας. Δυστυχώς τα λάθη του Άρη -και του Μίλιτσιτς- δεν περιορίστηκαν από το 35′ έως το 40′.
Στη συνέντευξη τύπου ο Μίλιτσιτς επίσης βρήκε «σίδερο» στην ερώτηση για το ότι ο Άρης δεν έχει κάνει μεγάλη νίκη. Λογική η (διπλωματική) απάντηση ότι όλες οι νίκες είναι μεγάλες, αλλά η αναφορά στις τρεις περσινές νίκες είναι τουλάχιστον άτοπη.
Καμία σχέση δεν έχει ο περσινός Άρης με τον φετινό σε θέμα προϋπολογισμού, ευελιξίας, οργάνωσης και πολλών ακόμη. Άρα η οποιαδήποτε σύγκριση δεν έχει βάση και καλό θα είναι να το έχει και ο ίδιος ο Μίλιτσιτς στο μυαλό του.
