Άρης και Αμίν Νουά δεν θα συνεχίσουν μαζί τη νέα σεζόν. Ίσως είναι απογοητευτικό, είναι όμως ταυτόχρονα λογικό και μάλλον ωφέλιμο και για τις δύο πλευρές.
Η συμφωνία της ανανέωσης του Νουά ήταν μία “υπόσχεση” ότι ο Άρης αλλάζει επίπεδο. Ότι μπορεί η ομάδα πλέον να κρατάει τους πρωταγωνιστές της και να χτίζει γύρω τους.
Παρά το ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι λιγότερο αλήθεια σήμερα, η εποχή της συμφωνίας εκείνης -αν και πολύ πρόσφατη στην πραγματικότητα- μοιάζει αιώνες πίσω. Γιατί από τότε άλλαξαν πολλά και σήμερα το πιο λογικό που είχε να κάνει ο Άρης, είναι να ακολουθήσει χωριστούς δρόμους με τον Αμίν Νουά.
Ένα ρόστερ που ο Νουά είναι ακριβή πολυτέλεια και όχι ανάγκη
Αρχικά δεν έχω καμία πρόθεση να εξετάσω το ποιος έφταιγε και από που ξεκίνησε η ιστορία. Αυτό γιατί από το να μπαίνουμε σε μία ατέρμονη συζήτηση περί αντίστροφης αιτιότητας ανάλογα του τι πιστεύει ο καθένας, έχει πολύ περισσότερο ενδιαφέρον να δούμε τα δεδομένα του σήμερα.
Στο σήμερα λοιπόν με τον Τζερεμάια Ρόμπινσον-Ερλ να παίρνει το πιο ακριβό συμβόλαιο του Άρη, με τον Λίντελ να πρόκειται να πάρει λεπτά στο “4” και τον Θανάση να βρίσκεται μια ανάσα από τη συμφωνία του με την ομάδα, ο χρόνος του Νουά θα μειωνόταν αισθητά.
Μην ξεχνάμε ότι την περσινή σεζόν έπαιρνε και αρκετό χρόνο στο “5”, με τα λεπτά του εκεί να πρόκειται επίσης να μειωθούν. Τώρα πέρα από τον Κώστα υπάρχει ο Ρόμπινσον-Ερλ που επίσης πρόκειται να καταγράψει αρκετά λεπτά συμμετοχής στο “5” και ο Μπιρτς που δεν έχει καμία σχέση με τον -τίμιο πλην ανεπαρκή- Φόρεστερ.
Αν πάμε και στο αμιγώς αγωνιστικό, ο Νουά φαίνεται αδύνατο να πάρει τις ίδιες ευθύνες. Ούτε ομάδα γίνεται να λειτουργεί προκειμένου εκείνος να παίρνει τις επαφές που θέλει στο ποστ, ούτε είναι λογικό οι κρίσιμες αποφάσεις να πηγαίνουν σε εκείνον.
Ουσιαστικά από το “Α και Ω” της ομάδας, ο Γάλλος θα ήταν μία πολυτέλεια για τον Άρη. Μία πολυτέλεια που μπορεί η ομάδα να ζήσει κάλλιστα χωρίς να έχει.
Άλλο είναι αυτό που “καίει” και όχι ο Νουά
Εδώ και καιρό το ρόστερ του Άρη φαίνεται σχεδόν ολοκληρωμένο. Θα μπορούσε όμως κάλλιστα να επιχειρηματολογήσει κάποιος πως λείπει ένα συγκεκριμένο συστατικό.
Ο Άρης χρειάζεται έναν αθλητή ο οποίος να είναι “οικονομικός” στην επίθεση (αποτελεσματικός χωρίς να απαιτεί μεγάλο usage rate) και καλός στην άμυνα.
Ιδανικά να βρίσκεται στη θέση “3”, όπου ναι μεν ο Άρης έχει επιλογές από τους “πολυθεσίτες” που έχει μαζέψει, αλλά εκτιμώ ότι το 3&D τριάρι που περιγράφω είναι το τελευταίο κομμάτι του φετινού παζλ.
Όχι ότι ο Άρης θα είναι λειψός σε άλλη περίπτωση, αλλά αυτή η προσθήκη ίσως είναι η κίνηση που θα τον βοηθήσει να κάνει το μισό βήμα παραπάνω.
Κανένας λόγος να “τα βάλουμε” με τον Νουά
Είναι αντιληπτό ότι σε πολλούς “ξένισε” η στάση του Νουά, αλλά δεν είναι δύσκολο να γίνει κατανοητή. Ο Γάλλος βρίσκεται στην πιο παραγωγική περίοδο της καριέρας του και θέλει να βρίσκεται κάπου που θα ηγηθεί, που θα είναι βασικός και η πρώτη επιλογή.
Εκτιμά ότι με αυτόν τον τρόπο θα εκτοξεύσει τις μετοχές του στο μπασκετικό χρηματιστήριο και είναι λογικό. Ούτε δέχομαι ότι “δεν έχει σωστή νοοτροπία” αν προτιμά να αποφύγει να κοντραριστεί με 3+1 NBAers για τα λεπτά του τη νέα σεζόν.
Ψάχνει το καλύτερο για τον εαυτό του και καλά κάνει. Το θέμα είναι ότι όσο βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη, τη φανέλα την τίμησε και με το παραπάνω. Μπορεί πλέον να μην πρόκειται να γίνει ποτέ “θρύλος” της ομάδας, να μην σηκώσει τίτλους, να μην είναι ο ηγέτης της. Αλλά ένα χειροκρότημα (οτ)αν βρεθεί ξανά στον δρόμο μας το αξίζει.
