Mόνο περηφάνεια για τα παιδιά του Άρη, που πάλεψαν με όλο τους το είναι στον τελικό του Αγρινίου!
Ένα γκολ στο 93’ ήταν αρκετό για να λυγίσει την Κ19 του Άρη απέναντι σε αυτήν του ΠΑΟΚ, σε ένα παιχνίδι που κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Αποκαμωμένοι οι παίκτες των κιτρινόμαυρων ξάπλωσαν στο χορτάρι με το σφύριγμα της λήξης, γνωρίζοντας πως είχαν καταβάλλει όλες τις δυνάμεις τους δίχως να φτάσουν εντέλει στη δική τους “πηγή”. Όμως πάνω από την απογοήτευση υπάρχει περηφάνεια.
Αυτή η ομάδα πάλεψε όλη τη χρονιά για να φτάσει ως εδώ, με ψυχή, ζήλο και αυταπάρνηση. Στον τελικό ήρθε αντιμέτωπη με μια ομάδα με πολύ μεγαλύτερο μπάτζετ, απέναντι σε αντιπάλους με διαφορετικά εφόδια, αλλά κατάφερε να φανεί αντάξια με ποδόσφαιρο, χαρακτήρα και πάνω απ’ όλα καρδιά. Στο ραντεβού τους με την ιστορία οι νέοι του Άρη δε φοβήθηκαν, δημιούργησαν ευκαιρίες, κοίταξαν στα μάτια τον αντίπαλο τους και έδειξαν πως το μέλλον τους ανήκει.
Το ποδόσφαιρο πολλές φορές είναι σκληρό. Όταν δεν αξιοποιείς τις στιγμές σου, το πληρώνεις. Και ο Άρης το πλήρωσε στο τελευταίο λεπτό, εκεί όπου μια λεπτομέρεια έκρινε έναν τίτλο. Παρ’ όλα αυτά, η εικόνα αυτής της ομάδας αφήνει μόνο αισιοδοξία.
Γιατί οι τελικοί, όταν μιλάμε για τμήματα υποδομής όπου το τελικό αποτέλεσμα οφείλουμε να το βλέπουμε από μια μεγαλύτερη απόσταση, δε δείχνουν μόνο ποιος αξίζει να σηκώσει ένα κύπελλο. Δείχνουν και ποιος αξίζει σεβασμό. Και η Κ19 του Άρη τον τελευταίο τον κέρδισε με το σπαθί της όλους αυτούς τους μήνες.
Το κεφάλι ψηλά. Ο πόνος ενός τέτοιου φινάλε είναι μεγάλος, όμως με δουλειά, υπομονή και πίστη, οι στιγμές που σήμερα πικραίνουν θα γίνουν μαθήματα για ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες αύριο. Αυτή η ομάδα έδειξε ότι μπορεί να σταθεί ψηλά και πως τα καλύτερα είναι μπροστά της.
