Μετά από 17 χρόνια συνεχούς παρουσίας με το εθνόσημο, η Όλγα Στράντζαλη ανακοίνωσε την αποχώρησή της από την Εθνική ομάδα βόλεϊ γυναικών, κλείνοντας ένα ιδιαίτερα σημαντικό κεφάλαιο για το ελληνικό βόλεϊ.
Η αρχηγός της «γαλανόλευκης» είχε την πρώτη της συμμετοχή με την Εθνική το 2009, σε ηλικία μόλις 13 ετών, και από τότε αποτέλεσε μία από τις πιο σταθερές παρουσίες του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος, συμβάλλοντας σε σημαντικές διακρίσεις και μεγάλες προκρίσεις.
Κατά τη διάρκεια της πορείας της, συμμετείχε σε τρεις τελικές φάσεις ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων, ενώ έδωσε το «παρών» και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2025 στην Ταϊλάνδη. Ξεχωριστή στιγμή στην καριέρα της με την Εθνική θεωρείται το ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2018.
Στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά της, η Στράντζαλη χαρακτήρισε την Εθνική ομάδα ως το «σπίτι» της, επισημαίνοντας ότι μέσα από αυτή τη διαδρομή εξελίχθηκε όχι μόνο ως αθλήτρια, αλλά κυρίως ως άνθρωπος.
Αναλυτικά όσα έγραψε στη συγκινητική της ανάρτηση
«Με αφορμή την ανακοίνωση των φετινών κλήσεων της εθνικής, θα ήθελα να ανακοινώσω πως κλείνει για μένα ένα μεγάλο κεφάλαιο που ξεκίνησε το 2009 με την Εθνική ομάδα.
Από τα 13 μου χρόνια, η Εθνική έγινε το σπίτι μου, το καλοκαίρι μου, το ταξίδι μου στον κόσμο. Μέσα σε αυτήν μεγάλωσα, έκανα φιλίες ζωής, έμαθα να στέκομαι πρώτα ως άνθρωπος και ύστερα ως αθλήτρια. Ό,τι δεν μπορούσα να φανταστώ, το έζησα φορώντας το εθνόσημο, ολόκληρες ζωές σε λίγα καλοκαίρια.
Η μεγαλύτερη τιμή για εμένα ήταν να γίνω αρχηγός αυτής της ομάδας. Με ευθύνη αλλά και με υπευθυνότητα προσπάθησα να σταθώ παράδειγμα για τα νέα κορίτσια. Αυτά τα κορίτσια είναι το μέλλον μας και είμαι βέβαιη πως η εθνική ομάδα βρίσκεται σε καλά χέρια.
Εύχομαι η Εθνική μας να συνεχίσει να μεγαλώνει και να μας κάνει περήφανους. Της αξίζει η αγάπη, η στήριξη και η προστασία όλων.
Θέλω να ευχαριστήσω την ομοσπονδία, τους προπονητές, όλους τους συνεργάτες μας, αλλά πάνω απ’ όλα τις συμπαίκτριές μου για όλες τις στιγμές που μοιραστήκαμε. Φυσικά την οικογένειά μου, για την ατελείωτη υπομονή και τη δύναμη που μου έδινε όλα αυτά τα χρόνια όπως και τον κόσμο που ήταν δίπλα μας.
Με δάκρυα στα μάτια και βαθιά ευγνωμοσύνη, σας αποχαιρετώ και σας ευχαριστώ από καρδιάς»
