Στο πρώτο παιχνίδι χωρίς την ύπαρξη του Μόντσου στο κέντρο, ο Άρης αναπροσάρμοσε ελαφρώς τους ρόλους των Χόνγκλα και Ράτσιτς ψάχνοντας να αναπληρώσει τα στοιχεία που πρόσφερε ο Ισπανός.
Ο Μανόλο Χιμένεθ τοποθέτησε τον Μάρτιν Χόνγκλα στο ρόλο που μέχρι πρότινος υπηρετούσε ο Μόντσου, δηλαδή αυτόν του παίκτη που θα μπει ανάμεσα στα στόπερ και θα πάρει την πρώτη πάσα ώστε να ξεκινήσει να χτίζεται η επίθεση του Άρη.
Ο Καμερουνέζος δυσκολεύτηκε αρχικά να μπει στο “πετσί” αυτού του ρόλου, με τον ΠΑΟΚ να διαβάζει την αδυναμία του και να κλέβει μπάλες προκαλώντας το εύκολο λάθος του Χόνγκλα. Με τον Ράτσιτς πιο προωθημένο (ευκαιρία βρήκε ο Σέρβος τώρα που ο Μόντσου αποχώρησε να ανέβει μέτρα όπως του αρέσει να κάνει) και τον Γένσεν να κινείται κυρίως πίσω από τον Μορόν, έλειψε το στήριγμα στον άξονα για τους κιτρινόμαυρους οι οποίοι δε δέχονταν με διαφορετικό τρόπο φάσεις παρά μόνο από τα δικά τους λάθη στο χώρο του κέντρου, όπως παραδέχθηκε και ο Χιμένεθ στις δηλώσεις του.
Στο 70% κυμάνθηκε το ποσοστό ευστοχίας στις πάσες του Χόνγκλα, μόλις 61% για τον Ράτσιτς. Κακά τα ψέμματα, έλειψε από τον Άρη η ασφάλεια που παρείχε στην πάσα ο Μόντσου.
Στην αντίπερα όχθη, ο Ραζβάν Λουτσέσκου είχε να διαχειριστεί την απουσία του Μεϊτέ και χρησιμοποίησε τον Ζαφείρη δίπλα στον Οζντόεφ, ως τον παίκτη που θα ερχόταν σε πιο χαμηλά μέτρα και θα παραλάμβανε την πρώτη πάσα από την άμυνα του ΠΑΟΚ. Οι φιλοξενούμενοι έχασαν έτσι σε δύναμη (5/17 κερδισμένες μονομαχίες για τους δύο χαφ του ΠΑΟΚ), αλλά κέρδισαν σε ταχύτητα, επικρατώντας στα τρεξίματα των παικτών του Άρη και επιτρέποντας στον Πέλκα να κινείται σταθερά πιο κοντά στη μεγάλη περιοχή για να απειλεί με κάθε ευκαιρία (4 τελικές προσπάθειες, πιο πολλές από κάθε άλλον στο ματς).
Ο Χιμένεθ δεν άλλαξε τη συνταγή στα χαφ μέχρι το 88′ (έκανε μια αλλαγή ρίσκου για τα δεδομένα του πετώντας μέσα τον Αλφαρέλα και αφαιρώντας έναν χαφ, δηλαδή τον Γένσεν) και αυτό διότι δεν είχε κάποια εναλλακτική στον πάγκο εν τη απουσία του Γαλανόπουλου. Τακτικά ο Άρης συμπεριφέρθηκε σωστά απέναντι στον συμπολίτη του, αλλά δεν μπόρεσε να αναπληρώσει σε απόλυτο βαθμό τις αγωνιστικές αρετές που έχασε με την αποχώρηση του Μόντσου, όπως την ακρίβεια στις μεταβιβάσεις, την ασφάλεια στο κράτημα μπάλας και τα αδιάκοπα τρεξίματα στο χώρο του κέντρου.
