Δεν πήρε τις απαραίτητες βοήθειες από τις αλλαγές του
Ο Άρης έχασε το προβάδισμα που διατηρούσε μέχρι το 58′, προσπάθησε να το ανακτήσει στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης, όμως οι βοήθειες που έλαβε από τον πάγκο δεν ήταν αρκετές για να το καταφέρει.
Σε πέντε αλλαγές προχώρησε ο Μιχάλης Γρηγορίου, άλλες ήταν επιλογές τακτικής, άλλες για την παροχή έξτρα ενέργειας και μία εξ αυτών έγινε αναγκαστικά. Ξεκινώντας από την τελευταία, ο Ούρος Ράτσιτς αποτέλεσε την πρώτη αλλαγή του Άρη, σε μια κίνηση που αρχικά προκάλεσε έκπληξη στους περισσότερους.
Βλέπετε, ο Σέρβος πραγματοποίησε μία από τις καλύτερες εμφανίσεις του με τον Άρη, λειτουργώντας ως η κολώνα στα χαφ των φιλοξενούμενων με 5/6 κερδισμένες μονομαχίες αλλά και 2 πάσες κλειδιά. Τον αντικατέστησε ο Φρέντρικ Γένσεν, επιστρέφοντας από την ίωση που τον κράτησε εκτός προπονήσεων τις προηγούμενες ημέρες. Ο Φινλανδός παρέχει διαφορετικά αγωνιστικά χαρακτηριστικά και στην πραγματικότητα δεν αναπλήρωσε το κενό του Ράτσιτς στο “8”. Τελείωσε το ματς με 2/6 ολοκληρωμένες πάσες και 1/4 στο αντίπαλο μισό, μην καταφέρνοντας να προωθήσει αποτελεσματικά το παιχνίδι των κιτρινόμαυρων.
Την ίδια ώρα, στο 66′, ο Δώνης μπήκε αντί του Γιαννιώτα. Ο δεύτερος έκανε σχετικά μεστή εμφάνιση, δίνοντας αρκετά τρεξίματα στον προπονητή του και έχοντας συμμετοχή (την επονομαζόμενη pre-assist) στο γκολ της ομάδας του. Ο Τάσος Δώνης πέρασε στο αριστερό άκρο της επίθεσης και για σχεδόν μισή ώρα αγώνα ήταν… άφαντος. Σχεδόν κενή η στατιστική του με 0 σουτ, 0 ντρίμπλες, 3 πάσες και… ένα οφσάιντ.
Επόμενη αλλαγή ο Κουαμέ στο 78′. Η αντικατάσταση του σκόρερ Γκαρέ από τον Ιβοριανό περιείχε τακτική, καθώς ο Έλληνας τεχνικός του Άρη ήθελε να κλείσει την αναμέτρηση παίζοντας με δύο φορ, στην απέλπιδα προσπάθεια για την εύρεση του νικητήριου γκολ. Δεν το βρήκε ούτε με τον Κουαμέ, ο οποίος απογοήτευσε για ακόμα ένα παιχνίδι. Του δόθηκε η στιγμή του στο 80′ βγαίνοντας απέναντι από τον Λοντίγκιν, αλλά καθυστέρησε σημαντικά να εκτελέσει με αποτέλεσμα να κοπεί από τον Τσιβελεκίδη (δεν υπήρχε παράβαση στη φάση).
Μπουσαΐντ και Μορόν έκλεισαν τις αλλαγές του Άρη στη Λιβαδειά. Για τον πρώτο κάτι θετικό μπορεί να μείνει, καθώς έδειξε ζωντάνια και λίγο έλειψε να σκοράρει στο 87′, όταν και σημάδεψε το οριζόντιο δοκάρι. Για τον έτερο επιθετικογενή ποδοσφαιριστή των Θεσσαλονικέων… ό,τι ήταν να γραφτεί γράφτηκε ήδη τις προηγούμενες εβδομάδες. Εδώ η στατιστική θα κατέγραφε όντως το απόλυτο μηδέν, αν δεν υπήρχε μια επαφή με τη μπάλα που κατέληξε σε αποτυχημένη ντρίμπλα και δύο χαμένες μονομαχίες. Ο Ισπανός ήταν δυστυχώς εκτός τόπου και χρόνου για άλλη μια φορά, δείχνοντας να λειτουργεί σε 1-2 ταχύτητες πιο κάτω από τους συναδέλφους του και των δύο ομάδων.
Συνολικά ο Άρης κατάφερε να ξαναγεμίσει κάπως τον πάγκο του με τις επιστροφές που σημείωσε στο μπλοκάκι του (είχε την πολυτέλεια να “κόψει” τον Αλφαρέλα και να αφήσει τον Ντουντού στο DNP- 0 λεπτά). Εντούτοις δεν μπόρεσε να ευεργετηθεί από τις παρεμβάσεις στις οποίες προέβη κατά τη διάρκεια του αγώνα, μένοντας τελικά στο 1-1 με τον Λεβαδειακό και χάνοντας επιπλέον έδαφος στη μάχη για την εξασφάλιση της πέμπτης θέσης.
