Πάντα έμοιαζαν με ένα συγκρότημα που λειτουργεί σε διαφορετική συχνότητα, σαν να είσαι συντονισμένος σε κάποιο μυστικό κανάλι στο οποίο οι υπόλοιποι δεν έχουμε πρόσβαση.
Οι Chameleons θεωρούνται ένα από τα πιο επιδραστικά συγκροτήματα των δεκαετιών του ’80 και του ’90, συμβάλλοντας σημαντικά στις post-punk, shoegaze και indie σκηνές. Μία “ζωντανή μπάντα”, η οποία έχει κερδίσει την αφοσίωση και τον σεβασμό των θαυμαστών εδώ και δεκαετίες με τις αβίαστα έντονες και συναισθηματικά φορτισμένες εμφανίσεις τους.
Το Τραγούδι της Εβδομάδας, που επιλέξαμε να ακούσουμε σήμερα, είναι το “Thursday’s Child” από τους Chameleons. Κυκλοφόρησε το 1983 μέσα από το άλμπουμ “Script of the Bridge”, αναφέρεται στην αυτογνωσία, ο Burgess τραγουδάει για τη γνώση του παρελθόντος, το να νιώθει την ιστορία του και την εξέταση των λαθών του.
Ένα από τα πιο υποτιμημένα συγκροτήματα του Μάντσεστερ της δεκαετίας του 1980, γνωστοί για τον ατμοσφαιρικό ήχο τους με βάση την κιθάρα, δεν μπόρεσαν να κάνουν εμπορική επιτυχία αλλά οι φανατικοί οπαδοί τους τους έχουν λατρέψει. Αρνήθηκαν να υποκύψουν στις απαιτήσεις των πολυεθνικών και να συμβιβαστούν, μένοντας έτσι πιστοί στις αρχές τους και στην επιλογή τους να μείνουν ανεξάρτητοι.
“Πάντα ευχαριστούσαμε μόνο τον εαυτό μας. Αν μας άρεσαν οι ιδέες, αυτό ήταν αρκετό για εμάς. Ποτέ δεν θέσαμε ως στόχο να ευχαριστήσουμε κάποιον άλλον. Είχαμε μεγάλη εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον και στο υλικό”, Mark Burgess.
Οι Chameleons δημιουργήθηκαν στο Μάντσεστερ το 1981 από τους Mark Burgess (φωνητικά, μπάσο), Reg Smithies (κιθάρα), Dave Fielding (κιθάρα) και John Lever (ντραμς). Κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ το 1983 με τίτλο “Script of the Bridge” και έπειτα ακολούθησαν τα “What Does Anything Mean? Basically” (1985) και “Strange Times” (1986).
Η μουσική τους είχε πάντα αυτή την στοιχειωτική, αιθέρια ποιότητα. Ο νεαρός Burgess σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας αποκαλύπτει την ποιητική του ψυχή, οι ονειρικοί στίχοι του χορεύουν με θέματα παιδικής ηλικίας, ταυτότητας, αγάπης, αλλά κάνουν επίσης αναφορές σε σουρεαλιστικούς πίνακες και άσχημα ταξίδια.
“Το punk άναψε το φιτίλι που με έκανε να ξεκουνηθώ, αλλά σε όλη μου την ζωή αγόραζα δίσκους επειδή η μουσική ήταν πάντα το μεγάλο μου πάθος και απλώς χρειαζόμουν ένα σπρωξιματάκι για να καταλάβω ότι στην πραγματικότητα η στάση, το attitude, απέναντι στα πράγματα ήταν σημαντικότερη από την ίδια την μουσική. Και το πιστεύω ακόμα. Το punk δεν είχε να κάνει με τα ρούχα ή την μουσική που έπαιζες. Ήταν η στάση σου, το attitude, και ακολούθησα αυτό το σκεπτικό και πιστεύω ακόμα σε αυτό”, Mark Burgess.
Η πορεία τους διακόπηκε απότομα το 1987 λόγω του ξαφνικού θανάτου του διευθυντή της μπάντας που έφερε και τη διάλυση τους. Αποφασίζουν να επανέλθουν στη δισκογραφική σκηνή το 2000 με πολύ επιτυχημένες Live εμφανίσεις ενώ ταυτόχρονα κυκλοφορούν τα άλμπουμ Strip (2000), Why Call It Anything (2001) This Never Ending Now (2002).
Ωστόσο, μετά τον τραγικό θάνατο του ντράμερ τους, John Lever, και την αποχώρηση ενός άλλου ιδρυτικού μέλους, του κιθαρίστα Dave Fielding, το συγκρότημα διαλύθηκε για άλλη μια φορά. Οι Chameleons επανενώθηκαν το 2021 με ιδρυτές και κύριους συνθέτες: τον κιθαρίστα Reg Smithies και τον μπασίστα, τραγουδιστή και στιχουργό Mark Burgess, μαζί με τον κιθαρίστα Stephen Rice, τον Danny Ashberry στα πλήκτρα και τον Todd Demma στα ντραμς.
“Thursday’s Child” (Παιδί της Πέμπτης)
Where are we? First and last
Bound together in our past
Much too cruel, much too fast
Much too quick to anger
I suppose years ago, years ago
I might have known
I suppose years ago
Traps lay bare in my face
Set to keep me in my place
Waved goodbye to the child
And life it seems it’s colder
(Yes, but what are you saying?)
Please leave my mind intact
(Yes, but what do you mean?)
As I slowly grow older
Πού είμαστε; Πρώτοι και τελευταίοι
Δεμένοι μαζί στο παρελθόν μας
Υπερβολικά σκληροί, πολύ γρήγορα
Υπερβολικά γρήγοροι στο θυμό
Υποθέτω χρόνια πριν, χρόνια
Ίσως να το ήξερα
Υποθέτω χρόνια πριν
Παγίδες ήταν γυμνές στο πρόσωπό μου
Έτοιμες να με κρατήσουν στη θέση μου
Κούνησαν αντίο στο παιδί
Και η ζωή φαίνεται να είναι πιο κρύα
(Ναι, αλλά τι λες;)
Σε παρακαλώ άφησε το μυαλό μου άθικτο
(Ναι, αλλά τι εννοείς;)
Καθώς μεγαλώνω αργά
“TivoliRadio”, το αιρετικό ραδιόφωνο της οικογένειας του Yellow Radio FM 101.7, ένα καθαρά μουσικό ραδιόφωνο, για τους εραστές της καλής ξένης μουσικής!
Ελάτε μαζί μας συνοδοιπόροι σε μια μοναδική περιπέτεια που μας απελευθερώνει, μας προκαλεί, μας εμπνέει… Στο μουσικό κρησφύγετο της απέναντι όχθης…!!! https://tivoliradio.gr/
