Με το τέλος της σεζόν έχει ενδιαφέρον να εξεταστεί η πορεία του Μιχάλη Γρηγορίου στον Άρη, με τις πιθανότητες παραμονής του να αυξάνονται.
Μέσα στην εβδομάδα αναμένεται να ξεκαθαρίσει το κατά πόσο ο Άρης θα πορευτεί με τον Μιχάλη Γρηγορίου για τη νέα αγωνιστική περίοδο. Τα τελευταία αποτελέσματα είναι όντως ενθαρρυντικά, ενώ βάσιμες είναι οι ενστάσεις για τη σημασία των συγκεκριμένων αγώνων.
Σερί νίκες, γκολ και βελτίωση προσόπων
Η πρώτη ανάγνωση που αφορά τη θητεία του Μιχάλη Γρηγορίου στον Άρη έχει να κάνει με τα τελευταία αποτελέσματα. Άλλωστε κάθε επαγγελματίας του αθλητισμού καλείται να απαντήσει την ερώτηση «τι έχεις κάνει για εμένα πρόσφατα» και ο Γρηγορίου μπορεί να αποκριθεί ότι έφερε πέντε συνεχόμενες νίκες.
Στους πέντε τελευταίους αγώνες οι κιτρινόμαυροι πέτυχαν 13 γκολ, κράτησαν το «μηδέν» σε δύο περιπτώσεις και είδαμε αθλητές όπως ο Καντεβέρε και ο Κουαμέ να είναι εμφανώς βελτιωμένοι.
Πιστώνεται τους 1,8 βαθμούς ανά αγώνα και κυρίως τη μετατροπή μίας απολύτως δυσλειτουργικής ομάδας σε ένα σύνολο το οποίο μπορούσε να κάνει σωστά τα «απλά» πράγματα.
Το timing και το κίνητρο δεν είναι υπέρ του
Ο λογικός αντίλογος εδώ πέρα αφορά το πότε ήρθαν οι συγκεκριμένες νίκες. Όσο ακόμη υπήρχε βαθμολογικό ενδιαφέρον ο Άρης είχε 1 νίκη, 3 ισοπαλίες και 2 ήττες με τον Γρηγορίου στον πάγκο του, δηλαδή 1 βαθμό ανά αγώνα. Πρόκειται για νούμερο αισθητά λιγότερο από το 1,46 που είχε ο προκάτοχος του.
Οι τέσσερις τελευταίες νίκες του Άρη ήρθαν χωρίς να υπάρχει κάποιο ουσιαστικά διακύβευμα και θα μπορούσε κάποιος να επιχειρηματολογήσει ότι τουλάχιστον στις τρεις από αυτές ο αντίπαλος είχε μάλλον περισσότερο το μυαλό του στις διακοπές παρά στις εναπομείνασες αγωνιστικές του πρωταθλήματος.
Όλο αυτό μπορεί να θέσει εν αμφιβόλω το πόσα εύσημα δικαιούται ο Μιχάλης Γρηγορίου, ή έστω το πόση αξία έχουν τα όσα εύσημα δικαιούται.
Το πλαστικό στέμμα της πεντάδας και η χαμένη ευκαιρία για τα νέα παιδιά
Σε αυτή την διαδικασία των πλέι-οφ αντιλαμβάνεται ο καθένας ότι ο Γρηγορίου «κέρδισε». Ο Γρηγορίου κέρδισε την έξωθεν καλή μαρτυρία καθώς -όντως- ο Άρης βελτιώθηκε, κέρδισε την ευκαιρία να συζητήσει υπό διαφορετικό πρίσμα για το μέλλον του στον Άρη ενώ μπόρεσε να αυξήσει πάλι τις μετοχές του.
Από την άλλη πλευρά προσωπική άποψη είναι ότι ο Άρης έχασε. Ο Άρης έχασε την ευκαιρία να χρησιμοποιήσει τους τέσσερις τελευταίους αδιάφορους αγώνες για να βοηθήσει μερικούς ποδοσφαιριστές του να «μεγαλώσουν».
Ο Άρης δεν έχει τίποτα να κερδίσει από το πλαστικό στέμμα της πέμπτης θέσης. Από την άλλη πλευρά έχει πάρα πολλά πράγματα να κερδίσει από το να δώσει την ευκαιρία σε μερικά νέα παιδιά. Από το να δούμε τον Καράι, τον Βοριαζίδη, τον Νινγκ, τον Χαρούπα, τον Παπασαραφιανό να αγωνίζονται, να παίρνουν λεπτά και να βελτιώνονται. Είναι αγώνες που μπορούν να παίξουν μεγάλο ρόλο στην εξέλιξη ενός αθλητή.
Ο τελικός της Κ19 δεν είναι λόγος να μην μπούνε τα νέα παιδιά να παίξουν
Συγνώμη αλλά ούτε το αντεπιχείρημα του τελικού του Κ19 προσωπικά εκτιμάται ως σοβαρό. Αρχικά αυτά τα παιδιά έχουν τόσα να κερδίσουν από αγώνες επιπέδου Super League που οτιδήποτε άλλο δεν μπορεί να μπει στην εξίσωση. Ούτε μπορούνε να μπούνε σε προστατευτική φούσκα μην τύχει και επιβαρυνθούν, τα έχουμε ξαναδεί αυτά να καταρρίπτονται.
Ακόμη και το παραπάνω να μην ίσχυε όμως, έτσι κι αλλιώς επιβεβαιώνεται πως ήταν περισσότερο επιλογή του προπονητή. Θα μπορούσε κάλλιστα να αγωνίζεται ο Βοριαζίδης αν ο λόγος ήταν ο συγκεκριμένος, ενώ θα μπορούσαν κάλλιστα να μπούνε τα παιδιά την τελευταία αγωνιστική.
Αντί να συμβεί αυτό είδαμε τον Γιένσεν στόπερ και σκεφτήκαμε τον Χιμένεθ να μας απαντάει για το αν παίζει εκεί στην Εθνική Φιναλνδίας. Δηλαδή ενώ και προβλήματα είχες και λύσεις από νέα παιδιά και κανένα βαθμολογικό κίνητρο, προτιμήθηκε να ποντάρεις στην εμπειρία ενός δεκαριού για έναν αδιάφορο στο 99,9% του κόσμου του Άρη στόχο.
Υ/Γ: Είναι όντως πραγματικότητα ότι εδώ και πάρα πολύ καιρό το αγωνιστικό είναι δευτερεύον στο μυαλό πολλών φίλων της ομάδας, όπως και πως τα παραπάνω είναι απόρροια του αγωνιστικού. Παρόλα αυτά να μας επιτρέψετε να κάνουμε και μια κουβέντα πάνω στο συγκεκριμένο θέμα.
