Η νίκη επί της Μόντσα είναι ότι και εκείνη κόντρα στην Αταλάντα, απλά η επιφάνεια κάτω από την οποία κρύβεται η καλοδουλεμένη εικόνα του Άρη.
Αποστολή στην Ιταλία: ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Και αν η Αταλάντα ήταν… μιξ μικρών και κάποιων μεγάλων, η Μόντσα κατέβηκε με τους βασικούς της. Οπως και ο Άρης – όσους διαθέτει σε αυτή τη φάση- βγάζοντας ειδικά στο πρώτο ημίχρονο πολύ ελπιδοφόρα τα πράγματα μέσα στο γήπεδο. Σημαδια προόδου που κρίνονται πολύ σημαντικά σε αυτή την χρονική περίοδο.
Ηταν βέβαια ένα παιχνίδι στο οποίο ο Άρης πήγε στοχευμένα σε ένα συγκεκριμένο στυλ παιχνιδιού. Έψαξε το ανοικτό γήπεδο στο οποίο έκανε τρία γκολ και άλλες δύο μεγάλες ευκαιρίες για να αυξήσει τον δείκτη του σκορ νωρίτερα από το γκολ του Τομ Ντέλε Μπασίρου στο 85ο λεπτό.
Η αποτελεσματικότητα στο τρανζίσιον ήταν μια από τις παθογένειες του περσινού Άρη και ένας από τους βασικούς λόγους που ο Μιχάλης Γρηγορίου ζητάει άμεσο παιχνίδι. Ετσι ώστε σε τέτοιες καταστάσεις παιχνιδιού ο Άρης να εκμεταλλεύεται τους χώρους με 3-4 πάσες ή με μία όπως στο χθεσινό γκολ του Καντεβέρε.
Μια συνθήκη παιχνιδιού που δεν αποτελεί την πλειοψηφία των αγώνων της σεζόν. Είναι όμως σημαντική και μέχρι στιγμής παίρνει καλό βαθμό.
