Ο Άρης που έπιασε χαμηλά στάνταρ απόδοσης στην Τρίπολη και ένα ματς που πρέπει να ξεχαστεί γρήγορα.
Δεν άλλαξαν δραματικά πολλά για τον Άρη σε σύγκριση με το παιχνίδι του προηγούμενου Σαββάτου, με βασική διαφορά τη δυναμική του αντιπάλου. Έπειτα από 3 ήττες σε ισάριθμα παιχνίδια, ο Αστέρας μπήκε στην αναμέτρηση εμφανώς φοβισμένος και… παθητικός. Οι δε Θεσσαλονικείς ανέκτησαν από νωρίς τα ηνία του αγώνα αλλά επιβεβαίωσαν ξανά ότι απουσιάζει η χημεία στη μπροστά γραμμή (ελπίζοντας πως θα βρεθεί προϊόντος του χρόνου) και μερικές επιλογές απλώς… δε βγαίνουν για τον Γρηγορίου (όπως αυτή του Μιρ σε ρόλο… αριστερού εξτρέμ).
Και στην Τρίπολη ο Άρης δέχθηκε ένα γκολ που πρέπει να προβληματίσει αρκετά. Δεν είναι μόνο η λανθασμένη ανάγνωση της φάσης από τον Σούταλο, τον οποίον ο Μακέντα έβαλε… στα δίχτυα μαζί με τη μπάλα, αλλά και το πολύ ευνοϊκό σημείο από το οποίο οι κιτρινόμαυροι επέτρεψαν για ακόμη μια φορά να σεντράρει ο αντίπαλός τους ανενόχλητος (εν προκειμένω ο Έντερ).
Με τον άξονα να παρουσιάζεται ξανά δυσλειτουργικός στο δεύτερο μέρος και τον Χαρούπα να αντιμετωπίζει δυσκολίες στον περιορισμό του Μπαρτόλο από τη στιγμή που ο Αργεντινός πέρασε στον αγωνιστικό χώρο, το σύνολο του Μιχάλη Γρηγορίου φάνηκε εκτεθειμένο μπροστά στις διαθέσεις των επιθετικών του Αστέρα, οι οποίοι βρέθηκαν ουκ ολίγες φορές σε θέσεις τετ α τετ και αν είχαν εκμεταλλευτεί καλύτερα τις ευκαιρίες που τους παρουσιάστηκαν το αποτέλεσμα θα ήταν και πάλι αποκαρδιωτικό για τον Άρη.
Είναι εμφανές πια ότι αμυντικό τρανζίσιον δεν υφίσταται στην ομάδα και είναι κάτι που ίσως πάρει καιρό για να αποκατασταθεί. Ωστόσο ακόμα κι έτσι, οι φιλοξενούμενοι είχαν τη δυνατότητα να φύγουν στο τέλος με τους 3 βαθμούς από την Τρίπολη, αρκεί οι Τζήλος και Κουμπαράκης να άνοιγαν τα μάτια τους στη φάση της ανατροπής του Γκαρέ. Στο 86′ ο Αργεντινός εξτρέμ του Άρη δέχθηκε μαρκάρισμα εντός περιοχής και τα (ελλιπή) πλάνα από το συνδρομητικό κανάλι δείχνουν… πέναλτι. Θα μπορούσαν οι κιτρινόμαυροι σε μια κακή τους ημέρα να “κλέψουν” τους 3 βαθμούς και να πάνε στο ντέρμπι της Τούμπας με διαφορετική ψυχολογία. Δεν έγινε και προχωράμε…
