Η είδηση δεν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία, αλλά αυτό δεν την κάνει λιγότερο βαριά, καθώς ο Ακίλε Πολονάρα είπε το οριστικό «αντίο» στο μπάσκετ, κλείνοντας έναν κύκλο που τα τελευταία χρόνια δοκιμάστηκε όσο λίγοι.
Μετά από μήνες εξαιρετικά δύσκολους, μακριά από τα γήπεδα, ο Ιταλός φόργουορντ πήρε την πιο δύσκολη απόφαση της καριέρας του. Η μάχη με τη μυελογενή λευχαιμία, που τον οδήγησε ακόμα και σε μεταμόσχευση μυελού των οστών, άλλαξε τα δεδομένα. Παρά την επιμονή και τη θέλησή του να επιστρέψει, η πραγματικότητα αποδείχθηκε αμείλικτη.
Το περασμένο καλοκαίρι, η Ντινάμο Σάσαρι είχε ανακοινώσει την επιστροφή του, δείχνοντας εμπιστοσύνη και στήριξη, περιμένοντας τη στιγμή που θα τον δει ξανά στο παρκέ. Εκείνη η στιγμή, όμως, δεν ήρθε ποτέ.
Ο Πολονάρα προσπάθησε. Δούλεψε ατομικά, μπήκε ξανά στο γήπεδο, ακόμα και μετά από μια μικρή επέμβαση στην καρδιά τον Φεβρουάριο. Ο στόχος ήταν να επιστρέψει στη δράση μέσα στον Μάρτιο. Όμως, παρά τις προπονήσεις στη Σάσαρι και αργότερα στην Καμπανία, κατάλαβε πως το σώμα και οι συνθήκες δεν του επιτρέπουν να φτάσει ξανά στο επίπεδο που γνώριζε.
Έτσι, ο κύκλος του στο επαγγελματικό μπάσκετ έκλεισε με έναν τρόπο βαθιά προσωπικό και συγκινητικό.Μέσα από μια ανάρτηση στο Instagram, ο Ιταλός φόργουορντ ανακοίνωσε την απόφασή του να αποσυρθεί από την ενεργό δράση, εξηγώντας πως, παρά την προσπάθεια να επιστρέψει, συνειδητοποίησε ότι δεν μπορεί πλέον να είναι ο παίκτης που ήταν.
Ο ίδιος δεν έκρυψε τη συναισθηματική του φόρτιση, ευχαριστώντας όλους όσοι στάθηκαν δίπλα του, αλλά και όσους τον αμφισβήτησαν:
«Ευχαριστώ τους προπονητές, ευχαριστώ τους συμπαίκτες, το ιατρικό επιτελείο κάθε ομάδας στην οποία αγωνίστηκα, γιατί με κάνατε να νιώσω ένας ΚΑΛΟΣ παίκτης, αλλά πάνω απ’ όλα ένας ΑΝΘΡΩΠΟΣ… ευχαριστώ και όσους με προσέβαλαν στα social media και στα γήπεδα, ήσασταν η δύναμή μου!»
Στη συνέχεια, παραδέχθηκε πως προσπάθησε μέχρι το τέλος να επιστρέψει στο υψηλό επίπεδο, όμως η πραγματικότητα ήταν αμείλικτη:
«Θα ήθελα αυτή η στιγμή να μην ερχόταν ποτέ. Προσπάθησα, επιστρέφοντας σε ατομικές προπονήσεις, αλλά καταλαβαίνω ότι είναι ώρα να πω αντίο στο μπάσκετ, γιατί δεν θα είμαι ποτέ ξανά ο παίκτης που ήμουν και θέλω να με θυμάστε για αυτό που ήμουν!!»
Κλείνοντας, με μία φράση που συνοψίζει όλη του τη διαδρομή, ο Πολονάρα αποχαιρέτησε το άθλημα που τον καθόρισε:
«Θα μου λείψεις, πορτοκαλί μπάλα».
