Ποδόσφαιρο

Μπούργος: «Το να φτιάχνεις μια ομάδα, είναι σαν να δημιουργείς μια οικογένεια»

Μεγάλη συνέντευξη σε ιστοσελίδα της Κολομβίας παραχώρησε ο Χερμάν Μπούργος, στην οποία εξήγησε τη φιλοσοφία ζωής του, το πώς λειτουργεί ως τεχνικός, μίλησε για τον παρελθόν και φυσικά για τον Άρη.

Αναλυτικά όσα είπε στην El Tiempo:

Είναι ο καρκίνος ανάμνηση;

«Όταν έχεις καρκίνο, πρέπει να κάνεις παρακολούθηση για πέντε χρόνια, κι αυτό είναι. Εάν όλα πάνε καλά, φαίνεται ότι έχεις ήδη θεραπευτεί».

Ανακάλυψες όμως μια πιο ανθρώπινη διάσταση;

«Με τους παιδιά το καταλαβαίνεις… Κάποιοι πιστεύουν ότι υπάρχει μια απόσταση που τους εμποδίζει να δουν ότι κάποιος είναι επίσης άνθρωπος, ένα άτομο παραπάνω. Με μια απλή χειρονομία στο παιδί μπορείτε να αλλάξετε τη ζωή του. Κι αν κάνεις το αντίθετο, μια αγένεια, μια παράβλεψη, τους αφήνεις και μια φρικτή ανάμνηση».

Δείχνεις πάντα πολύ κοντά στα παιδιά. Πώς είστε με τα παιδιά σας;

«Είμαι μπαμπάς, δεν είμαστε φίλοι (γέλια). Επιδιώκω να τους δώσω την αυτοπεποίθηση να τους οδηγήσω μέχρι να μεγαλώσουν και να τους δείξω ότι έχουν πάντα ένα μέρος για να επιστρέψουν. Με τον παίκτη το ίδιο: δεν χτίζω φιλία, θεμελιώνω εμπιστοσύνη. Γιατί το να φτιάχνεις μια ομάδα είναι σα να δημιουργείς μια οικογένεια».

Αφιερώσατε χρόνο για να γνωρίσετε την Ελλάδα;

«Όχι για να περπατήσω. Αφιέρωσα χρόνο για να ακούσω τους ανθρώπους. Αργότερα, έζησα συγκέντρωση. Οι μέρες μου είναι 72 ώρες. Ο προπονητής δεν σταματά, αυτή είναι η μεγάλη διαφορά με τον παίκτη. Ο παίκτης είναι δύο ώρες, δυόμιση ώρες, ίσως λίγο παραπάνω στην preseason, αλλά για τον προπονητή είναι 24 ώρες από 24 ώρες, δεν κλείνεις ποτέ το τηλέφωνο. Είναι πολύ περισσότερο, αλλά και πολύ πιο διασκεδαστικό».

Και περισσότερη ευθύνη. Φροντίζεις τον παίκτη…

«Όχι, φροντίζεις την ομάδα. Οι παίκτες είναι άτομα μέσα σε μια ομάδα: όσο καλύτερα τα πας, τόσο καλύτερη θα είναι η ομάδα. Δεν μπαίνει κανείς στο γήπεδο σκεπτόμενος τον εαυτό του, αυτό δεν είναι σκάκι, είναι ποδόσφαιρο. Είναι ομαδικό άθλημα: αν παίζεις καλά ατομικά, η ομάδα έχει περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει».

Σε τρεις μήνες προκριθήκατε με τον Άρη Θεσσαλονίκης στον Conference League…

«Είναι ωραίο να βλέπεις πότε αντιδρά η ομάδα, γιατί τελικά πρόκειται για τη διόρθωση καταστάσεων, αυτό που κάνουμε εμείς οι προπονητές. Διορθώνουμε και στοχεύουμε στη νίκη. Ξεκινήσαμε όγδοοι και τερματίσαμε τρίτοι, ήταν υπέροχο το πώς ανταποκρίθηκαν οι παίκτες. Είναι αυτό που έμαθα μετά από τόσο καιρό: ο παίκτης πρέπει να οδηγηθεί και όταν βρει τον προπονητή που του λέει πώς, απαντά. Αλλά αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα για τον προπονητή: να καθορίσει το πώς».

Νιώθετε ότι σας παρατηρούν οι ποδοσφαιριστές;

«Είναι 15 με 20 λεπτά πια… (γέλια). Σε 15 με 20 λεπτά ο παίκτης ξέρει ήδη τι πρόκειται να πάρει. Με τον τρόπο που παρουσιάζεται η προπόνηση, ο παίκτης αντιλαμβάνεται περί τίνος πρόκειται. Ο παίκτης περπατά, κοιτάζει το γήπεδο, και άλλο αν δεν βλέπει τίποτα και άλλο αν συναντήσει μια παρουσίαση του τι πρόκειται να κάνει, τους κώνους, τις κορδέλες. Αυτό και μόνο τον παρακινεί σκεπτόμενος τις ασκήσεις που πρόκειται να κάνει».

Η γλώσσα είναι εμπόδιο;

«Η γλώσσα δεν είναι ποτέ δευτερεύουσα, είναι θεμελιώδης. Υπάρχουν παίκτες που μιλούν πέντε γλώσσες και προπονητές που μιλούν τέσσερις ή πέντε γλώσσες και σε εμάς. Πρέπει κανείς να προετοιμαστεί. Μιλώ τρεις γλώσσες, αγγλικά, ιταλικά και ισπανικά. Γιατί το να εξαρτάσαι από μεταφραστή δεν είναι το ίδιο με το να φτάσεις απευθείας στον παίκτη. Περνώντας από έναν μεταφραστή, το μήνυμα δεν έρχεται με την ίδια δύναμη. Ο μεταφραστής μπορεί να μεταδώσει τις λέξεις, αλλά όχι τη συναισθηματική σας φόρτιση».

Σας εξέπληξε το πάθος των Ελλήνων φιλάθλων;

«Μοιάζουν πολύ με την Αργεντινή. Και το συνδέω πολύ με τον Ροζάριο, ξέρεις; Γιατί στη Θεσσαλονίκη υπάρχουν δύο ομάδες, τρεις ουσιαστικά επειδή υποβιβάστηκε ο Ηρακλής, έμειναν δύο, εμείς και ο ΠΑΟΚ, και μου δίνουν την αίσθηση του Νιούελς-Σέντραλ».

Πώς σας φαίνεται η… υστερία του αργεντίνικου ποδοσφαίρου;

«Δεν περνάει από τρέλα, περνάει από αυτή την ανάγκη που έχουν να κερδίσουν οι σύλλογοι τώρα. Κάποιος μελετά, προετοιμάζεται και έχει πολλά χρόνια προβλήματα για να μπορέσει να λύσει. Πρέπει να δεις τη λαογραφία κάθε χώρας, κάθε θεσμού και να ξέρεις τι θέλουν οι διευθυντές, οι άνθρωποι, οι παίκτες και οι προπονητές, που είναι τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού».

Είχατε πει κάποτε ότι από τους Νο2 (βοηθούς προπονητών) είστε ο Νο2. Θέλετε να γίνεται το Νο1 από τους… Νο1 (προπονητές);

«Θέλω το νούμερο ένα να είναι η ομάδα μου. Δεν χάνω χρόνο. Σκέφτομαι πώς να τους βελτιώσω, πώς να τους εκπαιδεύσω, πώς να τους μιλήσω ώστε να ελευθερώσουν το μυαλό τους για να κερδίσουν. Σε αυτό ξοδεύω τον χρόνο μου: ελευθερώνοντας το μυαλό μου για να κερδίσω».

Είναι η Ρίβερ στα σχέδιά σας;

«Ναι, θα ήθελα να την προπονήσω μια μέρα. Κάνω το δρόμο μου, δεν βιάζομαι, είμαι εκεί που θέλω και το παρόν μου είναι ο ΑΡΗΣ. Αλλά ξέρω ότι θα είναι στη γωνία».

Είναι η Ρίβερ σε καλά χέρια;

«Ναι, τα πάει πολύ καλά και πάντα λέω στον Μαρσέλο (Γκαγιάρδο): να συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο. Είναι ένας εξαιρετικός προπονητής».

Θα τα πήγαινε καλά ο παίκτης Μπούργος με τον προπονητή Μπούργος;

«Τέλεια, γιατί πιστεύω στον επαγγελματισμό και την υπευθυνότητα. Κάποιος μπορεί να είναι λίγο πολύ αστείος, να γελάει περισσότερο ή λιγότερο, αλλά εγώ αναζητώ τον επαγγελματισμό. Ότι ο τύπος που παίζει, ο τύπος που είναι στην προπόνηση, αν πρέπει να μείνει όλη μέρα για να κερδίσει το παιχνίδι, να το κάνει. Και μετά, την επόμενη μέρα, πρέπει να δοκιμάσεις το ίδιο πράγμα για να κερδίσεις. Επίσης, θα τα πήγαινα καλά με τον παίκτη που ήμουν γιατί ακόμα πηγαίνω στην προπόνηση δύο ώρες νωρίτερα».

Τότε η τεμπελιά τα πάει άσχημα μαζί σου;

«Όχι, γιατί ίσως το χρειάζεται η ομάδα και πρέπει να σκεφτώ την ομάδα. Πρέπει να ξέρεις να προσαρμόζεσαι στον παίκτη που έχεις και να απαιτείς από αυτόν, αλλά να μην απαιτείς υπερβολικά σε συνθήκες με πράγματα που δεν μπορεί να κάνει».

Ποια είναι η γνώμη σας για τα κοινωνικά δίκτυα;

«Μου αρέσει να εκφράζονται οι άνθρωποι. Δεν απέχει πολύ από αυτό που κάνει κανείς με την οικογένειά του. Αν κόβεις, αφαιρείς, όχι, δεν μου αρέσει αυτό. Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που πρέπει να συνηθίσει κανείς γιατί είναι εκφράσεις».

Αν ο προπονητής έχει έντονο χαρακτήρα, ο ποδοσφαιριστής δεν πρέπει να είναι υπάκουος;

«Δεν είναι υπακοή. Ο παίκτης πρέπει να καταλάβει τι θέλει ο προπονητής, τι χρειάζεται η ομάδα και ο τι ονειρεύεται φίλαθλος».

Είναι η διαχείριση των συναισθημάτων τόσο σημαντική όσο η σωστή στρατηγική;

«Σίγουρα, πρέπει πάντα να μιλάς με τους παίκτες. Εξήγησέ τους, ξεκαθαρίστε τον στόχο τους, μόνιμα. Οι προπονητές είναι σαν τους γονείς».

Πρέπει όμως να βρεις το σωστό σημείο για να μην είσαι… επεμβατικός

«Αυτό επιτυγχάνεται με βάση τον σεβασμό. Αν ναι, ο παίκτης σπάνια θα αισθανθεί… εισβολή».

Είναι απαραίτητη η διαίσθηση;

«Υπάρχουν πράγματα που μαθαίνεις στα αποδυτήρια. Αναλύεις τις σιωπές, τις εκτροπές, αλλά είναι ασυνείδητο, δεν σκοπεύεις να το κάνεις. Είναι μέσα σου γιατί το έμαθες».

Τι εκτιμά και τι περιμένει περισσότερο ο παίκτης από τον προπονητή;

«Βελτίωσέ τον. Αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση του προπονητή. Μπορεί να ήσουν ο καλύτερος στη σχολή προπονητών ή να ήσουν εξαιρετικός ποδοσφαιριστής, αλλά αν δεν μπορείς να εξηγήσεις πώς, θα είναι δύσκολο».

Τι δεν συγχωρείται σε έναν παίκτη;

«Δεν θα το έβαζα με όρους συγχώρεσης. Όταν δεν είναι ειλικρινής με τον εαυτό του ή με την ομάδα. Γιατί στο γήπεδο δεν υπάρχει που να κρυφτείς».

Είπατε κάποτε ότι οι ρόκερ δεν κλαίνε γιατί δίνουν κακή εικόνα. Δεν έχετε κλάψει εδώ και πολύ καιρό;

«Όχι, δεν το επιτρέπω. Δεν έκλαψα ακόμα και όταν η Ατλέτικο μου απέτισε φόρο τιμής στον αποχαιρετισμό. Κρατήθηκα (γέλια). Δεν κλαίω».

Υπάρχει μουσική στη ζωή σας; Ακούτε την μπάντα σας;

«(γέλια) Όχι. Ήμουν σε ένα σύννεφο τη δεκαετία του 70. Αλλά ακούω επίσης μια μπάντα που μου αρέσει: την Greta Van Fleet».

Θα επιστρέψετε στη σκηνή;

«Δε νομίζω. Αν με καλέσουν, λέω όχι (γέλια). Είμαι ένα παλιό άρωμα. Πλούσιο, αλλά… παρελθόν».

Πέρασαν ήδη τα χρόνια της διασκέδασης;

«Όχι, να θυμάστε ότι πιστεύω στον επαγγελματισμό και δεν είναι να είμαι σοβαρός ή όχι. Αν η διάθεση του συνόλου είναι καλή, αυτό επηρεάζει τα πάντα».

YellowRadio.gr

Yellow Radio FM 101.7, το ραδιόφωνο στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης! Το ραδιόφωνο που τολμάει να συγκρουστεί!

Leave a Reply

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button