Μεγάλη κίνηση του Άρη, αλλά πάνω απ’ όλα μεγάλη απόφαση του Τολιόπουλου.
Σε περιπτώσεις όπως του Βασίλη Τολιόπουλου τα εύσημα καρπώνεται η ομάδα που τον υπογράφει και η επικοινωνιακή ήττα χρεώνεται στην “αντίζηλο” ομάδα που δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει την πολυπόθητη συμφωνία.
Στην πραγματικότητα όμως αυτό είναι μάλλον λίγο υπερβολικό. Άλλωστε ο κάθε σύλλογος παρέταξε τα όπλα του, έπαιξε -κατά την προσωπική μου άποψη- σωστά τις κάρτες του και περίμενε. Το ποιος θα ήταν ο νικητής της παρτίδας δεν κρίνεται πλέον από τη μαεστρία των διοικούντων του κάθε συλλόγου, αλλά απλώς από τον ίδιο τον Τολιόπουλο.
Μην παρεξηγηθώ, ο Άρης λειτούργησε εξαιρετικά. Είχε άμεσα αντανακλαστικά, αντιλήφθηκε την ευκαιρία και μπόρεσε να γύρει το ισοζύγιο υπέρ του, ενώ βάσει του “δεδικασμένου” τέτοιων περιπτώσεων κάτι τέτοιο είναι δύσκολο να συμβεί. Η πραγματική «μαγκιά» όμως δεν είναι του Άρη, αλλά του Τολιόπουλου.
Μία απόφαση καρδιάς στην εποχή του χρήματος
Με την (οικονομική) εξέλιξη των τελευταίων χρόνων στον αθλητισμό (γενικότερα) και το μπάσκετ (ειδικότερα) πλέον ένα ή δύο καλά συμβόλαια αρκούν για να εξασφαλιστείς για όλη σου τη ζωή.
Ακόμη κι έτσι όμως, με το περιθώριο κέρδους να αυξάνεται, η προτεραιότητα της συντριπτικής πλειονότητας είναι να αξιοποιήσει κάθε πιθανότητα για ένα λίγο μεγαλύτερο συμβόλαιο. Φυσικά δεν είναι κατακριτέο το να έχει αυτή την προτεραιότητα κάποιος αθλητής. Μάλλον πρέπει να θεωρείται και (σχεδόν) δεδομένο.
Τα παραπάνω όμως είναι που κάνουν ακόμη πιο εντυπωσιακή την απόφαση Τολιόπουλου. Είναι μαγκιά ένας παίκτης που έπαιρνε ένα (μικρό κιόλας) πενταψήφιο συμβόλαιο πριν λίγα χρόνια να παίρνει μία απόφαση καρδιάς. Να μην βάζει σαν προτεραιότητα το να θησαυρίσει, αλλά το που νιώθει καλύτερα.
Ο Τολιόπουλος διάλεξε την ομάδα που τον στήριξε, διάλεξε τον κόσμο που τον αγάπησε, διάλεξε τον προπονητή που τον θεωρεί ικανό να πάει ψηλά, διάλεξε μία καθημερινότητα που γνωρίζει και του ταιριάζει.
Όλα αυτά ενώ -πρέπει να τονιστεί- ότι ο Τολιόπουλος δεν είχε καμία απολύτως υποχρέωση να διαλέξει τον Άρη. Δεν χρωστούσε στον Άρη, ό,τι του έδωσε η ομάδα το γύρισε πίσω.
Έδειξε ότι είναι έτοιμος για το επόμενο επίπεδο
Αγωνιστικά για τον Τολιόπουλο δεν έχει πάρα πολύ μεγάλο νόημα να μιλήσουμε. Το μοναδικό ερώτημα που πλανάται είναι το ποιον ρόλο θα έχει τη νέα σεζόν. Για αυτό δεν μπορώ -ούτε και θέλω- να κάνω καμία πρόβλεψη αυτή τη στιγμή.
Το μόνο που πρέπει να τονίσουμε είναι πως ο Τολιόπουλος έδειξε πως είναι έτοιμος να παίξει στο επόμενο επίπεδο. Στον Παναθηναϊκό έκανε την πιο εύστοχη σεζόν της καριέρας του και μπόρεσε να ανταποκριθεί σε οποιονδήποτε ρόλο χρειάστηκε.
Ο Παναθηναϊκός γινόταν καλύτερος (βάσει αριθμών, αλλά και eyetest) όταν ο Έλληνας γκαρντ ήταν στο παρκέ, ενώ είδαμε και καταπληκτικές του εμφανίσεις στα πιο κρίσιμα ματς της -πρώην πλέον- ομάδας του, απέναντι σε Βαλένθια και Ολυμπιακό.
Άρα ο Τολιόπουλος είναι έτοιμος για να αγωνιστεί στο υψηλότερο επίπεδο. Το μόνο που μένει είναι να δούμε το τι έχει ετοιμάσει για εκείνον ο Βασίλης Σπανούλης.
