Βαρβούνης: «Η Basketball Africa League μου κέντρισε το ενδιαφέρον για να πάω στην Αλ Αχλί Βεγγάζης»
Ο προπονητής της Αλ Αχλί Βεγγάζης, Δημήτρης Βαρβούνης, «φιλοξενήθηκε» στην εκπομπή «Άμεσο ριπλέι» του ΕΟΚ WebRadio και μίλησε για τη μετάβασή του από τη Μύκονο στη Λιβύη, τις προκλήσεις και τις εμπειρίες στο νέο του μπασκετικό περιβάλλον.
Αναλυτικά οι δηλώσεις του:
Για τη μετάβαση από την Μύκονο στην Λιβύη: «Από την ηρεμία και τη θάλασσα της Μυκόνου, στην Αφρική. Η αλήθεια είναι ότι έγινε πολύ γρήγορα η μετάβαση. Εδώ ήταν προπονητής ο κόουτς Κατσικάρης, ο οποίος αποχώρησε προσωρινά και με προσκάλεσε να γίνω πρώτος προπονητής. Η αλήθεια είναι ότι αυτό που μου κέντρισε το ενδιαφέρον για να έρθω είναι μια τρομερή διοργάνωση που συμμετέχει η ομάδα, τη Basketball Africa League του NBA».
Για το πώς βιώνει την παρουσία του στην Αλ Αχλί Βεγγάζης: «Στη Λιβύη έκατσα μόλις μιάμιση εβδομάδα. Οπότε δεν έζησα κάτι διαφορετικό απ’ ό,τι έζησα πέρυσι. Μετά γυρίσαμε στην Ελλάδα και κάναμε μια προετοιμασία στην Χαλκίδα για να φύγουμε στο NBA BAL εδώ στη Ρουάντα που βρισκόμαστε τώρα. Όσον αφορά το μπασκετικό κομμάτι, εδώ έχουν βρεθεί οι πρωταθλήτριες ομάδες της Αφρικής, που κατά τη διάρκεια της χρονιάς έπαιζαν σε μια διοργάνωση όπως είναι το EuroCup και καταλήξαμε στις πρώτες οκτώ ομάδες. Οι ομάδες αποτελούνται από πέντε ξένους και πέντε ντόπιους, οπότε το επίπεδο είναι αρκετά υψηλό με παίκτες που έχουν παραστάσεις και από Ευρώπη και από ΝΒΑ όσον αφορά τους ξένους. Το επίπεδο των ντόπιων, από την άλλη, είναι λίγο πιο χαμηλό».
Για τη σεζόν με την Μύκονο και την πορεία της ομάδας: «Είναι η καλύτερη μπασκετική σεζόν που είχα ποτέ στη ζωή μου. Η Μύκονος ξεφεύγει λίγο από τα θεωρητικά πράγματα που συμβαίνουν σε μια ομάδα μεταξύ διοίκησης, παικτών και κόσμου. Είναι μια οικογένεια. Μια κλειστή κοινωνία, περιτριγυρισμένη από ανθρώπους, με όλη την έννοια της λέξης. Εύχομαι πραγματικά μέσα απ’ την καρδιά μου να παραμείνουν ίδιοι, αλλά και στον κόσμο να πω να παραμείνει το ίδιο αθωος, με την καλή έννοια, και να συνεχίσουν να απολαμβάνουν το θέαμα. Στο αγωνιστικό κομμάτι, νομίζω ότι “χτυπήσαμε” το ταβάνι μας, να πω την αλήθεια. Στην αρχή λεγαμε να πάρουμε κάποια παιχνίδια, να καταφέρουμε να μείνουμε κατηγορία, αλλά το θετικό κλίμα βοήθησε να “χτίσουμε” αγώνα με τον αγώνα, μήνα με τον μήνα, όλο αυτο το οικοδόμημα που εν τέλει φτιάξαμε και να έχουμε αυτήν την πορεία που είχαμε».
Για τον τρόπο που λειτουργούσε η ομάδα της Μυκόνου: «Είχαμε ένα μέλος της διοίκησης κατά τη διάρκεια της χρονιάς, τον Γιάννη Κέφη, που ό,τι και να γινόταν, το οποίο να είναι έξω από αυτό που θέλει να πρεσβεύει η Μύκονος, τότε πήγαινε κατευθείαν να το διορθώσει και να βρει την λύση. Μακάρι όλες οι ομάδες να αντιλαμβανόντουσαν το μπάσκετ με αυτόν τον τρόπο, όπως η Μύκονος, σαν μια γιορτή, να πάμε να δούμε το θέαμα, να περάσουμε ωραία και να γυρίσουμε στο σπίτι μας».
Για το αν η Μύκονος θα ήταν έτοιμη να ανταπεξέλθει και σε μια ευρωπαϊκή διοργάνωση: «Αυτό που σκεφτόμουν πάνω σε αυτό το θέμα κατά τη διάρκεια της σεζόν και βλέποντας την πορεία της ομάδας, ήταν “και πότε μια ομάδα είναι έτοιμη να αγωνιστεί στην Ευρώπη;”. Όταν έχεις αγωνιστικές και διοικητικές βάσεις και εφόσον είναι μια ομάδα οικονομικά υγιής για να κάνει κάτι τέτοιο, τότε γιατί να μην το κάνει; Δε χρειάζεται να περάσουν 2-3 χρόνια της ομάδας στην GBL για ν’ αγωνιστεί στην Ευρώπη. Νομίζω ότι η διοίκηση είναι έτοιμη να κάνει κάτι τέτοιο όσον αφορά τη δυναμική της».
Για το τι του έμεινε από τη φετινή σεζόν με τη Μύκονο: «Το πιο σημαντικό ήταν η διοίκηση. Η ηρεμία στην οποία μάς κρατούσε, είτε χάναμε είτε κερδίζαμε, ήταν πολύ σημαντική. Ακόμα και στο κομμάτι το οικονομικό, που είναι πολύ σημαντικό για μια ομάδα τα μέλη της να νιώθουν την οικονομική ασφάλεια, ακόμα και εκεί ήταν άψογη. Το δεύτερο που θα κρατήσω είναι η πρώτη νίκη που κάναμε στη σεζόν με τον Ηρακλή. Όχι επειδή ήταν ο Ηρακλής, απλά η νίκη αυτή ήταν η στιγμή που καταλάβαμε ότι “πατάμε” σε γερές βάσεις και ότι η προετοιμασία πήγε καλά. Εκεί ξεκίνησε νομίζω η πίστη ότι θα πάμε καλά».
Για το ότι έχει εργαστεί σε αρκετές χώρες και έχει δει και ζήσει διαφορετικές κουλτούρες: «Όταν ήμουν 22 χρονών πήγα στην Τυνησία και συνεργάστηκα με τον κόουτς Κουκουλεκίδη. Εκει μου είχε πει μια πολύ ωραία πρόταση που την κρατάω, “η δουλειά μας είναι ένα… τσάμπα εισιτήριο για να ταξιδέψουμε σε όλο τον κόσμο”. Μου αρέσει πάρα πολύ αυτό, το να γνωρίζουμε τον κόσμο. Μαζεύω πάρα πολλές εικόνες και εμπειρίες. Ακόμα και στο μπασκετικό κομμάτι, που είναι διαφορετικό το επίπεδο από αυτό που ξέρουμε στην Ευρώπη, αλλά, όπως λέω πάντα, είναι ένα άθλημα με δώδεκα παίκτες στο ρόστερ, τρεις διαιτητές και μια στρογγυλή μπάλα. Ανεξαρτήτως που παίζεται και ποιο είναι το επίπεδο.».
Για τον τελικό της Ευρωλίγκας και την κατάκτηση του Ολυμπιακού: «Νομίζω κανένας μπασκετικός δεν περίμενε να είναι τόσο κλειστό το παιχνίδι. Ήταν, όμως, ένα τελικός όπως έπρεπε. Είδαμε να παλεύουν οι παίκτες στο 100%, να βουτούν για μπάλες και να είναι όλοι θετικοί ανεξαρτήτως πόσο έπαιξαν. Στο τέλος έγινε το δίκαιο και ο Ολυμπιακός πήρε το τρόπαιο που το δικαιούταν. Νομίζω όλες αυτές οι αποτυχίες τον έφτιαξαν και τον έφεραν σε αυτήν τη θέση και αυτό είναι κάτι πολύ όμορφο για το πώς μπορείς μέσα απ’ τις αποτυχίες να βγεις δυνατότερος».
