Ο ήχος τους συνδυάζει την ενέργεια του ροκ εν ρολ και των κάντρι ρυθμών με την πυκνότητα των αφηγήσεων της Παλαιάς Διαθήκης, τα Απαλάχια άσματα, έναν ρυθμό που μοιάζει με λιτανεία, συχνά άγριος, σχεδόν απελπισμένος, και φυσικά, αυτή την απαλή, οικεία πνοή πρωτόγονης φολκ.
Σκοπός του είναι να μας υπενθυμίσει ότι, αφήνοντας στην άκρη τις οργανωμένες θρησκείες, η συνείδηση και η ανάγκη για το ιερό θα πεθάνουν μαζί με τον τελευταίο άνθρωπο.
Το Τραγούδι της Εβδομάδας, που επιλέξαμε να ακούσουμε σήμερα, είναι το “Beyond The Pale” από τους 16 Horsepower. Κυκλοφόρησε το 2002 μέσα από το άλμπουμ “Folklore”, νιώθουμε τον πόνο που είναι ο απόλυτος πρωταγωνιστής μέσα από την παθιασμένη ερμηνεία του Eugene.

Μετά το θάνατο του πατέρα του ο David Eugene Edwards έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα με τον παππού του έναν Ναζωραίο ιεροκύρηκα. Μεγάλωσε χωρίς τηλεόραση, χωρίς να μπορεί να ακούει ραδιόφωνο, πόσο μάλλον ροκ δίσκους, μόνο λειτουργική μουσική στις εκκλησίες. Για μήνες, η ζωή του συνίστατο στο να πηγαίνει σε γάμους και κηδείες σε όλο το Κολοράντο. Και αυτό του άρεσε.
Αυτό το τοπίο του κλάματος και της τελετουργίας, η μουσική, τα κηρύγματα και το χαμένο βλέμμα του παππού, τα παθιασμένα λόγια, η κουρασμένη ανάσα και οι υποσχέσεις λύτρωσης, η παρηγοριά που κουβαλούσαν αυτά τα όμορφα, αρχαία λόγια, η έκσταση που επιδίωκαν να επικαλεστούν και την οποία πέτυχαν μέσα του – όλα αυτά, τελικά, συγχωνεύτηκαν με τον εαυτό του. Αυτή η εμπειρία επηρέασε την προσέγγισή του στη σύνθεση τραγουδιών, καθώς και την ενορχήστρωση που χρησιμοποιήθηκε για να αναπτύξει τον μοναδικό ήχο του συγκροτήματος. Ίσως γι’ αυτό αργότερα, όταν μεγάλωσε και επαναστάτησε ενάντια στις απαγορεύσεις, όλη η κοσμική μουσική που κατάφερε να ανυψώσει το πνεύμα του είχε μια τάση προς το δέος, έναν σκοτεινό και υπνωτικό παλμό, όπως το πρώιμο post-punk.
“Η μουσική είναι δημιούργημα του Θεού, που μας βοηθάει να καταλάβουμε τον Ίδιο, τον πλησίον μας και ό,τι συνέχει τον κόσμο”.

Μαζί με τους Γάλλους Jean-Yves Tola (ντραμς) και Pascal Humbert (μπάσο, κοντραμπάσο, κιθάρα) σχηματίζει στο Ντένβερ του Κολοράντο, το 1992, τους 16 Horsepower και ονομάζεται έτσι προς τιμήν μιας παλιάς φολκ μπαλάντας για έναν άντρα που τραγουδούσε στα δεκαέξι άλογα που μετέφεραν το φέρετρο της γυναίκας του στον τάφο.
Γράφει στίχους για τον πειρασμό και την αμαρτία, τη δύναμη της πίστης και της προσευχής, το θάνατο, και στους οποίους τραγουδάει και παίζει μια σειρά από όργανα, όπως ακορντεόν και μπάντζο. Η βάση της μουσικής τους παραμένει η εναλλακτική Country και η Folk εμπλουτισμένη από στοιχεία που προέρχονται από το Gothic και το Post-Punk. Όλα αυτά, λειτουργούν ως υπόβαθρο για την εκστατική, ενίοτε σπαρακτική φωνή του, ίσως τη μοναδική που μπορεί να φέρει τόσο πολύ στο νου τον μοναδικό Jeffrey Lee Pierce, η οποία εξιστορεί τις εμμονές και τα πάθη του, μέσα από προσωπικές μαρτυρίες κάθαρσης και θρησκευτικής κατάνυξης.
“Οι στίχοι μου απλώς αντανακλούν αυτό που έχω στο μυαλό μου όταν γράφω ένα άλμπουμ. Βιώνω διαφορετικά πράγματα, η κατανόησή μου για τον κόσμο εξελίσσεται, και αυτός ο τρόπος κατανόησης των πραγμάτων συνδέεται με τους στίχους που γράφω. Η κατανόησή μου για τον κόσμο εξελίσσεται και ωριμάζει με την πάροδο του χρόνου, οπότε βλέπω τα πράγματα με νέο φως”.

Έχει παραδεχτεί ότι η κύρια καλλιτεχνική του φιλοδοξία είναι να διαδώσει τον Λόγο, να μαρτυρήσει ότι “ο Θεός είναι αληθινός”. Παραμένει ταγμένος στην αποστολή του χωρίς θεατρικότητα, με καθαρή ενδοσκόπηση βυθισμένη στην πίστη και απόλυτη πεποίθηση στη βαθιά αλήθεια που επικαλείται.
Μετά από την κυκλοφορία τεσσάρων άλμπουμ και πολύ επιτυχημένες περιοδείες, τον Απρίλιο του 2005 το συγκρότημα ανακοίνωσε την επίσημη διάσπασή τους λόγω προσωπικών, πολιτικών και πνευματικών διαφορών.
Οι 16 Horsepower επανενώθηκαν για μια ευρωπαϊκή περιοδεία το 2026 και ένα φεστιβάλ στις ΗΠΑ. Για πρώτη φορά μετά από 20 και πλέον χρόνια, τα 3 αρχικά μέλη, David Eugene Edwards, Jean-Yves Tola και Pascal Humbert, θα παίξουν μαζί. Τη σύνθεση θα συμπληρώσει ο Chuck French, ο κιθαρίστας των Wovenhand.

“Beyond The Pale” (Πέρα από το Χλωμό)
Unseen down lane
Come petrified velvet
Close to me
I imagined you some place else
You who told me the truth outside
And so forth and so on
I saw in your face
You did not
Remember mine
Lost in my backwood
You woke and found me there
Setting the woods on fire
Running hard and dirt heavy
Neath the skin of a bear
All my harm
I shall wear
I was happy
I knew it
I clapped my hands
Beyond the pale and beautiful
The sweetest song
The saddest thought
Why has no one woke me
We could not
Please stay
Please stay
Stay as I come clean
I’ve waited for your noise all day
Beyond the pale and beautiful
We keep down our voices
We keep down our voices
For that is our way

Αόρατος στο δρομάκι
Έλα πετρωμένο βελούδο
Κοντά μου
Σε φαντάστηκα κάπου αλλού
Εσύ που μου είπες την αλήθεια έξω
Και ούτω καθεξής
Είδα στο πρόσωπό σου
Δεν θυμήθηκες το δικό μου
Χαμένος στο δάσος μου
Ξύπνησες και με βρήκες εκεί
Βάζοντας φωτιά στο δάσος
Τρέχοντας σκληρά και βαριά με βρωμιά
Κάτω από το δέρμα μιας αρκούδας
Όλο μου το κακό
θα το κουβαλήσω
Ήμουν χαρούμενος
Το ήξερα
Χτύπησα τα χέρια μου
Πέρα από το χλωμό και όμορφο
Το πιο γλυκό τραγούδι
Η πιο θλιβερή σκέψη
Γιατί κανείς δεν με ξύπνησε
Δεν μπορούσαμε
Παρακαλώ μείνε
Παρακαλώ μείνε
Μείνε καθώς καθαρίζω
Περίμενα τον θόρυβο σου όλη μέρα
Πέρα από το χλωμό και όμορφο
Χαμηλώνουμε τις φωνές μας
Χαμηλώνουμε τις φωνές μας
Γιατί αυτός είναι ο δρόμος μας

“TivoliRadio”, το αιρετικό ραδιόφωνο της οικογένειας του Yellow Radio FM 101.7, ένα καθαρά μουσικό ραδιόφωνο, για τους εραστές της καλής ξένης μουσικής!
Ελάτε μαζί μας συνοδοιπόροι σε μια μοναδική περιπέτεια που μας απελευθερώνει, μας προκαλεί, μας εμπνέει… Στο μουσικό κρησφύγετο της απέναντι όχθης…!!! https://tivoliradio.gr/




