Ψάχνεται μπροστά, αλλά συνεχίζει να σκοράρει με το σταγονόμετρο

Ο πρώτος μήνας του Μιχάλη Γρηγορίου στον πάγκο του Άρη μοιάζει με μία περίοδο συνεχούς αναζήτησης, όσον αφορά το πως θα λύσει το εμφανές επιθετικό πρόβλημα της ομάδας.

Ο Έλληνας τεχνικός μπήκε αμέσως στη διαδικασία να «πειράξει» τη γραμμή κρούσης, προσπαθώντας να ανακαλύψει τον συνδυασμό που θα δώσει στην ομάδα ροή, φαντασία και -κυρίως- γκολ. Γιατί εκεί ακριβώς βρίσκεται το μεγάλο ζητούμενο: η παραγωγή και η αξιοποίηση των φάσεων στο τελευταίο τρίτο.

Παρά τις προσπάθειες, τα αποτελέσματα στο σκοράρισμα παραμένουν φτωχά. Στα πέντε παιχνίδια της νέας εποχής, ο Άρης έχει βρει δίχτυα μόλις δύο φορές: με το σουτ του Ράτσιτς στη Λεωφόρο και με το τελείωμα του Γκαρέ στη Λιβαδειά. Οι αριθμοί δεν λένε ψέματα. Κι όμως, το ματς στο «Λάμπρος Κατσώνης» ήταν ίσως η πιο ολοκληρωμένη επιθετική εμφάνιση της ομάδας, με τον Άρη να δημιουργεί αλλά να σταματάει στα δοκάρια και στην ατυχία.

Στη Λιβαδειά, ο Άρης δεν έπεσε πάνω σε κακή μέρα, αλλά πάνω σε τρία δοκάρια. Προηγήθηκαν τα δύο χαμένα πέναλτι απέναντι στον Ατρόμητο, που έδειξαν ότι η ομάδα χρειάζεται και ψυχολογική σταθερότητα για να μετατρέψει την υπεροχή της σε γκολ.

Παρά τις ανακατατάξεις, ο Γρηγορίου φαίνεται πως έχει αρχίσει να καταλήγει σε έναν κορμό για την τετράδα πίσω από τον φορ. Η σύνθεση της Λιβαδειάς έδειξε συνοχή, κίνηση και συνεργασίες που μπορούν να αποτελέσουν βάση για το επόμενο παιχνίδι με τον ΝΠΣ Βόλο. Αν επιλέξει να τη διατηρήσει, θα είναι μόλις η δεύτερη φορά που ο Άρης θα παραταχθεί με το ίδιο επιθετικό σχήμα επί των ημερών του.