Στο πένθος βυθίστηκε το ευρωπαϊκό μπάσκετ, καθώς την Τετάρτη 8 Απριλίου στο Βελιγράδι πέθανε ο Ντούσκο Βουγιόσεβιτς σε ηλικία μόλις 67 ετών.
Ο Ντούσκο Βουγίοσεβιτς πάλεψε για μεγάλο χρονικό διάστημα με νεφρική νόσο και υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση νεφρού στη Λευκορωσία το 2025. Εισήχθη στο νοσοκομείο περίπου πριν από έναν μήνα, όταν παρουσιάστηκαν επίσης προβλήματα με την καρδιά και τους πνεύμονές του.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, προπόνησε τις ομάδες OKK Βελιγραδίου, Μλάντοστ Ζέμουν, Οξιμέσα, Ερυθρός Αστέρας, Μπρέσια, Πιστόια, Πεζάρο, Ράντνιτσκι Βελιγραδίου, Παρτίζαν, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Λιμόζ και Κλουζ. Ήταν επίσης ομοσπονδιακός προπονητής των εθνικών ομάδων της Σερβίας και Μαυροβουνίου, καθώς και της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Ο Ντούσκο Βουγίοσεβιτς γεννήθηκε στην Ποντγκόριτσα, ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα το 1976 στις μικρές κατηγορίες της Παρτίζαν. Η πρώτη του δουλειά ως πρώτος προπονητής ήταν στην OKK Βελιγραδίου, όπου οδήγησε την ομάδα νέων στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Γιουγκοσλαβίας. Μετά από μία σεζόν, μετακόμισε στη Μλάντοστ Ζέμουν, ενώ από το 1985 έως το 1987 ήταν βοηθός προπονητή στην Παρτίζαν και στη συνέχεια ανέλαβε ως πρώτος προπονητής για δύο σεζόν, κατακτώντας το Κύπελλο Ραντιβόι Κόρατς και το Κύπελλο Γιουγκοσλαβίας. Στη συνέχεια εργάστηκε στη Γρανάδα, επέστρεψε για λίγο στην Παρτίζαν, πέρασε και από τον Ερυθρό Αστέρα, πριν μεταβεί στην Ιταλία.
Στην Ιταλία πέρασε έξι χρόνια όντας προπονητής στις Μπρέσια, Πιστόια και Πεζάρο και στη συνέχεια επέστρεψε στη Σερβία για τη Ράντνιτσκι Βελιγραδίου.
Στην καριέρα του κατέκτησε πέντε φορές την ABA League, δύο πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας, τρία πρωταθλήματα Σερβίας και Μαυροβουνίου, έξι πρωταθλήματα Σερβίας, δύο Κύπελλα Γιουγκοσλαβίας και δύο Κύπελλα Ραντιβόι Κόρατς. Στη Ρουμανία κατέκτησε το νταμπλ με την Κλουζ, ενώ στην Ευρωλίγκα οδήγησε την Παρτίζαν στην τρίτη θέση τη σεζόν 1987/88 και στο Final Four το 2010, όπου κατέλαβε την τέταρτη θέση.
Αναδείχθηκε καλύτερος προπονητής της Euroleague τη σεζόν 2008/09, όταν οδήγησε την Παρτίζαν στα προημιτελικά για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και κατέκτησε το βραβείο “Αλεξάνταρ Γκομέλσκι”.
