Η κατάσταση θυμίζει έντονα –αν δεν ξεπερνά κιόλας– το σκηνικό πριν την έναρξη των πλέι οφ.
Ο Άρης χρειάζεται πλέον ένα σερί 4-5 νικών για να φτάσει στο μίνιμουμ που απαιτείται, ενώ ταυτόχρονα ο Λεβαδειακός πρέπει να χάσει τουλάχιστον τρεις βαθμούς πριν από το μεταξύ τους παιχνίδι στο «Κλεάνθης Βικελίδης», εκεί όπου θα πέσει η αυλαία της σεζόν. Φυσικά για να φτάσει ως εκεί, πρέπει κάποια στιγμή να κερδίσει.
Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Δεν αρκεί να χάσει βαθμούς ο Λεβαδειακός. Πρέπει και ο Άρης να κάνει το αυτονόητο: να πάρει ένα τρίποντο. Οι κιτρινόμαυροι συμπληρώνουν σχεδόν δυόμισι μήνες χωρίς νίκη, ένα διάστημα που έχει διαβρώσει την αυτοπεποίθηση και έχει δημιουργήσει ένα βάρος που κουβαλούν σε κάθε παιχνίδι. Με τον Βόλο, αμέσως μετά το Πάσχα, δεν υπάρχει άλλο αποτέλεσμα πέρα από τη νίκη. Είναι το μοναδικό μονοπάτι που κρατά την ομάδα στο κάδρο της διεκδίκησης.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο Μιχάλης Γρηγορίου έχει μπροστά του μια αποστολή που ξεπερνά την τακτική. Πρέπει να κρατήσει την ομάδα όρθια πνευματικά, να διατηρήσει την καλή εικόνα που έδειξε στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα στη Λιβαδειά και να μετατρέψει την προσπάθεια σε αποτέλεσμα. Η εικόνα υπάρχει. Η διάθεση υπάρχει. Το πρόβλημα είναι ότι λείπει το πιο σημαντικό: η νίκη που θα αλλάξει το μομέντουμ.
Ο Άρης δεν έχει τελειώσει. Αλλά δεν έχει και χρόνο. Το περιθώριο για δικαιολογίες, για «παραλίγο», για «αν» και «ίσως», έχει εξαντληθεί. Από εδώ και πέρα, κάθε παιχνίδι είναι τελικός και κάθε απώλεια βαθμών πληγώνει διπλά.
