Ήταν 25 Μαρτίου του 1914, όταν μία παρέα 22 ατόμων, σε ένα καφενείο στο Βότση, αποφάσισαν να κάνουν το όνειρό τους πράξη, φτιάχνοντας ένα αθλητικό σωματείο.
Μια συμβολική μέρα μνήμης για την Ελλάδα, γίνεται η πιο συμβολική για μια μεγάλη μάζα ανθρώπων σε όλη τη χώρα. Το όνομα του σωματείου; Άρης. Το έμβλημά του ο Θεός του πολέμου. Και τα χρώματά του: κίτρινο και μαύρο.
Μια ομάδα που έζησε τα πάντα, από τiς πιο ένδοξες στιγμές που έκανε περήφανη όλη τη χώρα, μέχρι και τα “πέτρινα” χρόνια. Όμως είτε εύκολα είτε δύσκολα, ο Άρης αναγεννιέται μέσα από τiς δικές του στάχτες, και σε αυτό συμβάλει έως έναν μεγάλο βαθμό ο κόσμος του.
Ποιος θα ξεχάσει νίκες- προκρίσεις, απέναντι σε μεγαθήρια του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, που άφησαν ιστορία στον ελληνικό αθλητισμό. Ή τα σερί πρωταθλήματα στην “αυτοκρατορία” που φαίνονται αδύνατον να σπάσουν.
112 χρόνια Άρης Θεσσαλονίκης, ένας σύλλογος που όσα και αν πέρασε τα άφησε πίσω του και συνεχίζει. Πιο δυνατός, ανεξάρτητος και περήφανος για να χαράξει τον δικό του δρόμο, όπως μόνο αυτός ξέρει.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΑΛΚΙΑΣ
