Ο Λορέν Μορόν επέστρεψε, καθώς μπήκε σε φουλ ρυθμούς προπονήσεων και τέθηκε στη διάθεση του τεχνικού επιτελείου του Άρη, βάζοντας τέλος σε μια απουσία που, αν και χρονικά δεν ήταν μεγάλη, είχε τη δική της βαρύτητα.
Για πρώτη φορά στα 2,5 χρόνια παρουσίας του στη Θεσσαλονίκη, ο Ανδαλουσιανός έμεινε εκτός για τρία διαδοχικά παιχνίδια. Ένα διάστημα που δεν επηρέασε μόνο την επιθετική λειτουργία της ομάδας, αλλά άνοιξε και τη συζήτηση για το πώς διαμορφώνεται πλέον η ιεραρχία στην κορυφή της επίθεσης.
Στο διάστημα των τριών εβδομάδων που απουσίαζε ο Ισπανός, ο Τινο Καντεβέρε πήρε φανέλα βασικού στο ματς της προηγούμενης αγωνιστικής με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό και συνολικά έρχεται από δύο θετικές εμφανίσεις, δείχνοντας στοιχεία που ταιριάζουν στο παιχνίδι άμεσης μετάβασης.Παράλληλα, ο Κρίστιαν Κουαμέ ανεβάζει στροφές καθημερινά, προσαρμόζεται στα δεδομένα της ομάδας και επίσης διεκδικεί ρόλο.
Η επίθεση του Άρη, από εκεί που φαινόταν μονοδιάστατη με σημείο αναφοράς τον Ισπανό, ξαφνικά έχει τρεις καθαρούς φορ, με διαφορετικά χαρακτηριστικά βέβαια καθένας. Και αυτό αλλάζει τα δεδομένα. Εκείνο που σίγουρα δεν αλλάζει είναι η εκτελεστική δεινότητα του Μορόν.
Το μεγάλο δίλημμα για τον Γρηγορίου, είναι ξεκάθαρο: Ξεκινάει τον Μορόν άμεσα, ποντάροντας στην ποιότητά του; Διατηρεί τον Καντεβέρε που έρχεται με ρυθμό και δείχνει αυτή τη στιγμή ο πιο επικίνδυνος φορ του Άρη; Ή επιλέγει να κρατήσει τον Ισπανό ως «κρυφό χαρτί» από τον πάγκο; Το δεδομένο είναι πως ο προπονητής του Άρη έχει πλέον επιλογές. Το ζητούμενο είναι η ισορροπία: αγωνιστικός ρυθμός, χημεία, κυρίως η αποτελεσματικότητα σε μια ομάδα που δύσκολα φτάνει στο «εύκολο» γκολ φέτος.
