Ο Μιχάλης Γρηγορίου γίνεται ο τρίτος προπονητής που κάθεται φέτος στον πάγκο του Άρη και αναλαμβάνει μια αποστολή που μοιάζει περισσότερο με… διαχείριση κρίσης παρά με κανονική τεχνική δουλειά.
Με ελάχιστο χρόνο μπροστά του και λίγα παιχνίδια για να αλλάξει την εικόνα, καλείται να συμμαζέψει μια κατάσταση που έχει ξεφύγει τόσο αγωνιστικά, όσο και σε επίπεδο αποδυτηρίων.
Η ομάδα δεν προβληματίζει μόνο λόγω αποτελεσμάτων. Στο εσωτερικό της είχε παγιωθεί η αίσθηση ότι ο προηγούμενος προπονητής είχε χάσει την επιρροή του, με τις σχέσεις του με αρκετούς παίκτες να είχαν περιοριστεί στο απολύτως τυπικό. Το κλίμα δεν ήταν λειτουργικό και αυτό αποτυπώθηκε και στο γήπεδο.
Γι’ αυτό και ο Γρηγορίου, από την πρώτη στιγμή, επέλεξε να ξεκινήσει από το πιο κρίσιμο κομμάτι: την επαφή με τους ποδοσφαιριστές. Να τους πείσει ότι, παρά τα στενά περιθώρια και τα όχι ιδιαίτερα ευνοϊκά δεδομένα, υπάρχει ακόμη δρόμος για να διεκδικήσουν την 5η θέση, ειδικά από τη στιγμή που η διαίρεση των βαθμών στο γκρουπ 5–8 δίνει μια δεύτερη ευκαιρία.
Έχοντας παρακολουθήσει αρκετά παιχνίδια του Άρη μέσα στη σεζόν, ο Έλληνας τεχνικός έχει ήδη σχηματίσει ξεκάθαρη άποψη για το υλικό που παραλαμβάνει. Θεωρεί ότι η ομάδα μπορεί να παρουσιάσει πολύ καλύτερο ποδόσφαιρο από αυτό που έδειξε στο μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς. Και σίγουρα ότι είναι απογοητευτικό μια ομάδα με τέτοια ποιότητα να έχει μόλις δύο νίκες στο «Κλεάνθης Βικελίδης».
Για τον Γρηγορίου, η στιγμή που αναλαμβάνει έχει και ένα θετικό στοιχείο: τα προβλήματα τραυματισμών έχουν περιοριστεί σημαντικά. Ο Μισεουί παραμένει εκτός, αλλά ο Κώστας Γαλανόπουλος βρίσκεται ήδη στη διαδικασία επιστροφής, ενώ οι υπόλοιποι έχουν επανέλθει. Αυτό του επιτρέπει να δουλέψει με ένα σχεδόν πλήρες ρόστερ, κάτι που ο Άρης φέτος σπάνια είχε.
