Η μουσική τους εκφράζει την περιφρόνησή τους για τον ρατσισμό, το μίσος για την εξουσία και τη λαχτάρα τους για ένα ικανοποιητικό μέλλον.
Οι Redskins σχηματίστηκαν από δύο βαθιά συνειδητοποιημένους ιδεολόγους που αγαπούσαν τη μουσική και την έβλεπαν ως μέσο για τη διάδοση της αλλαγής στην κοινωνία και στην πολιτική. Τα τραγούδια τους ενέπνευσαν μια γενιά νέων ακτιβιστών και υπήρξαν καταλύτης για ένα αντιρατσιστικό νεανικό κίνημα που άκμασε στην Ευρώπη για μια δεκαετία.
Το Τραγούδι της Εβδομάδας, που επιλέξαμε να ακούσουμε παρέα μαζί σας, είναι το “Reds Strike The Blues” από τους The Redskins. Κυκλοφόρησε το 1986 μέσα από το άλμπουμ “Neither Washington Nor Moscow”, παραμένει επίκαιρο όλα αυτά τα χρόνια που έχουν περάσει.
Το συγκρότημα δημιουργήθηκε στην Υόρκη της Αγγλίας το 1982 (από τις στάχτες του πανκ συγκροτήματος No Swastikas), με τους Chris Dean (φωνητικά/κιθάρα), Martin Hewes (μπάσο/φωνητικά) και Nick King (ντραμς). Επιδίωξαν έναν μοναδικό ήχο χρησιμοποιώντας χάλκινα πνευστά, όπως τρομπέτα, σαξόφωνο και τρομπόνι, ενσωματώνοντας επιρροές από Soul και Rockabilly. Ένωσαν τη νεολαία, μαζί με καλλιτέχνες όπως ο Μπίλι Μπραγκ, ενώ παράλληλα αγωνίζονταν για τα σοσιαλιστικά ιδανικά στη ολοένα και πιο συντηρητική Βρετανία της Θάτσερ της δεκαετίας του 1980.
Ως πολιτικοί ακτιβιστές, μετέφεραν τα ριζοσπαστικά μηνύματα μέσω της μουσικής τους, έπαιρναν θέση για τον εργαζόμενο άνθρωπο και αντιστάθηκαν.
Γνώριζαν ότι η μουσική και οι ιδέες τους είχαν τη μεγαλύτερη απήχηση στο κοινό όταν ευθυγραμμίζονταν με τους αγωνιζόμενους. Όπως οι χιλιάδες που διαδήλωσαν και έκαναν εκστρατεία στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά του απαρτχάιντ, το συγκρότημα εμπνεύστηκε από τη μαχητικότητα των Νοτιοαφρικανών εργατών.
Λίγα συγκροτήματα έχουν υποστηρίξει τη ρητορική τους με τόσο αποφασιστική δράση όσο οι Redskins. Απόδειξη αυτού η πληθώρα των φιλανθρωπικών συναυλιών για την υποστήριξη της απεργίας των ανθρακωρύχων και της καταπολέμησης του απαρτχάιντ.
Οι Redskins αντιπροσώπευαν μια ασυμβίβαστη ηθική συνείδηση έναντι της οποίας μπορούσε να συγκριθεί κάθε άλλη αριστερή ποπ μουσική, με την απλή παρουσία τους να δηλώνουν όλοι ειλικρινείς. Ενώ οι αόριστες και ασαφείς δηλώσεις άλλων συγκροτημάτων κατέληγαν στο “θα έπρεπε όλοι να είμαστε πιο καλοί ο ένας με τον άλλον”, οι Redskins δεν έμειναν μόνο στις ιδέες, τις έκαναν πράξη, βάζοντας ακόμα και τη ζωή τους σε κίνδυνο για τις πεποιθήσεις τους.
Ο συνεχής αγώνας του συγκροτήματος να εξισορροπήσει τις απαιτήσεις της μουσικής βιομηχανίας με τις πολιτικές του αρχές οδήγησε στην πτώση του, αλλά η κληρονομιά του δεν έχει ποτέ αναγνωριστεί σωστά. Παρά τις επικρίσεις που δέχτηκαν, Οι Redskins δεν παρασύρθηκαν ποτέ από τις υποκριτικές τάσεις της μουσικής βιομηχανίας
Το συγκρότημα κυκλοφόρησε μόνο ένα άλμπουμ, το “Neither Washington Nor Moscow” το 1986. Στο τέλος της ίδιας χρονιάς διαλύθηκαν, τα τρία μέλη του έφυγαν αθόρυβα από το χώρο, για να μην επιστρέψουν ποτέ. Ο καπιταλισμός τους ανάγκασε να δώσουν ένα τέλος, μέσω της πίεσης των δισκογραφικών εταιρειών προς το συγκρότημα να ανακτήσει και να αποπληρώσει τις επενδύσεις της εταιρείας.
Στην τελευταία τους συνέντευξη, το 1986, ο Chris Dean είπε: “Είμαστε πλέον ένα ποπ συγκρότημα και αυτό έχει περιορισμούς. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να είσαι επαναστάτης και μουσικός, επειδή από πολλές απόψεις τα δύο πράγματα απλώς αντιφάσκουν μεταξύ τους. Κάτι που έχουμε πει εδώ και πολύ καιρό είναι ότι οι αντιφάσεις γίνονται όλο και πιο έντονες. Μπορεί κάλλιστα να φτάσουμε σε ένα σημείο που θα πρέπει να τα παρατήσουμε”…
“Reds Strike The Blues” (Οι Κόκκινοι Χτυπούν τους Μπλε)
Well a worker goes to work each day
He goes to work to earn his pay, earn his pay
The boss don’t like the union
cos the union makes the workers strong
Reds strike the blues
The worker went on strike today
He went on strike for better pay a living wage
The workers strike and the bosses don’t
No workforce no profit
Let’s keep them bosses on the run
Reds strike the blues
If you really want to be free
Take a tip from solidarity
Λοιπόν, ένας εργάτης πηγαίνει στη δουλειά κάθε μέρα
Πηγαίνει στη δουλειά για να κερδίσει τον μισθό του, να κερδίσει τον μισθό του
Στο αφεντικό δεν αρέσει το συνδικάτο
Γιατί το συνδικάτο κάνει τους εργάτες δυνατούς
Οι κόκκινοι χτυπούν τους μπλε
Ο εργάτης απεργεί σήμερα
Απεργεί για καλύτερο μισθό, έναν αξιοπρεπή μισθό
Οι εργάτες απεργούν και τα αφεντικά όχι
Χωρίς εργατικό δυναμικό, χωρίς κέρδη
Ας κρατήσουμε αυτά τα αφεντικά σε φυγή
Οι κόκκινοι χτυπούν τους μπλε
Αν θέλετε πραγματικά να είστε ελεύθεροι,
Πάρτε μια συμβουλή από την αλληλεγγύη
“TivoliRadio”, το αιρετικό ραδιόφωνο της οικογένειας του Yellow Radio FM 101.7, ένα καθαρά μουσικό ραδιόφωνο, για τους εραστές της καλής ξένης μουσικής!
Ελάτε μαζί μας συνοδοιπόροι σε μια μοναδική περιπέτεια που μας απελευθερώνει, μας προκαλεί, μας εμπνέει… Στο μουσικό κρησφύγετο της απέναντι όχθης…!!! https://tivoliradio.gr/
