Τρυπάνια και κομπρεσέρ, βιολιά, πιάνα κρουστά και αυτοσχέδια όργανα, φυσικοί και ηλεκτρονικοί ήχοι πίσω από ακατάληπτες φωνές που μιλούν για ακραία συναισθήματα και αντιδράσεις, συνθέτουν ένα χαοτικό σύμπαν μιας διαφορετικής ηχητικής και αισθητικής αντίληψης. Πρόκειται για κάτι που ξεπερνά τα όρια μιας προκλητικής αντίδρασης.
Το όνομα του γερμανικού συγκροτήματος είναι εύγλωττο: Einstürzende Neubauten σημαίνει “νέα κτίρια που καταρρέουν” και με αυτό το όνομα, έγινε η απόλυτη έκφραση ενός βιομηχανικού στυλ που στόχευε στην ώθηση των ορίων μεταξύ μουσικής και μη μουσικής, αναμεμειγμένο κατά καιρούς με πανκ, new wave, φυλετικούς ρυθμούς, θεατρικές προτάσεις και εξπρεσιονισμό.
“Δεν θέλουμε να είμαστε επικίνδυνοι μόνο για ένα κτίριο. Ένα κτίριο είναι απλώς ένα σύμβολο. Θα θέλαμε να είμαστε περισσότερο επικίνδυνοι για την κοινωνική δομή!”
Το Τραγούδι της Εβδομάδας, που επιλέξαμε να ακούσουμε σήμερα, είναι το “Sabrina” από τους Einstürzende Neubauten. Κυκλοφόρησε το 2000 μέσα από το άλμπουμ “Silence Is Sexy”, η κραυγή – ψίθυρος του Blixa Bargeld σε μια στιγμή αυτοκριτικής και ειλικρίνειας.
Η ιστορία τους ξεκινάει το 1980, όταν ο Blixa Bargeld κλήθηκε να εμφανιστεί στο Moon Club στο Βερολίνο. Η πρόσκληση γίνεται αποδεκτή και καλεί μερικούς φίλους του μουσικούς να παίξουν μαζί του. Από εκείνο το βράδυ οι πέντε νεαροί μουσικοί Blixa Bargeld, FM Einheit, Alexander Hacke, Marc Chung και N.U. Unruh ενώνουν τις φωνές και την ιδεολογία τους για να εκφράσουν τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους.
Με την κυκλοφορία του ντεμπούτου άλμπουμ τους “Kollaps” τον Νοέμβριο του 1981, οι Einstürzende Neubauten κήρυξαν τον πόλεμο σε όλες τις συμβατικές ακουστικές συνήθειες. Το άλμπουμ είναι ουσιαστικά ένας δίσκος που “δεν ακούγεται”. Είναι μια μετωπική επίθεση στις συνήθειες της εποχής που είχαν μουδιάσει από το Mainstream. Λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων, η ενορχήστρωσή τους αποτελείται, μεταξύ άλλων, από “βρεμένα” και αυτοσχέδια αντικείμενα από λαμαρίνα, τρυπάνια, σφυριά, μια φωνή που αποσπά στίχους από θραύσματα γερμανικών λέξεων και επαγγελματικό εξοπλισμό στούντιο που χρησιμοποιείται συνεχώς ενάντια στον επιδιωκόμενο σκοπό του. Αυτό το πολύ αντισυμβατικό μείγμα θα γινόταν το θεμέλιο μιας εντελώς νέας κατανόησης της μουσικής, μιας κατανόησης που αργότερα θα επηρέαζε αμέτρητους καλλιτέχνες και θα ανύψωνε τα επόμενα άλμπουμ τους σε ορόσημα της μουσικής σκηνής.
Τα πράγματα που τους ενοχλούν, η μουσική που δεν τους αρέσει γίνονται πηγή έμπνευσης: “…ακούμε προσεχτικά, αναλύουμε, αποδομούμε και έτσι αντιδρούμε!” Η γενική ιδέα ήταν “γκρεμίζουμε για να χτίσουμε”. Πριν την δημιουργία, το χάος.
Ο ήχος τους δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικός, δεν θα μπορούσε να είναι ευχάριστος, είναι η αντανάκλαση της ζοφερής αστικής πραγματικότητας. Η αλήθεια μιας πόλης με τον υψηλότερο αριθμό θανάτων από ναρκωτικά, τις περισσότερες αυτοκτονίες, τη σκληρή εκμετάλλευση, της άναρχης οικονομικής ανάπτυξης. Οι Einsturzende Neubauten νιώθουν την παρακμιακή ατμόσφαιρα αλλά αρνούνται να αδιαφορήσουν και αντιδρούν. Μάλλον θα λέγαμε ότι εκμεταλλεύονται την κατάσταση: “…για μένα η καταστροφή είναι κάτι πολύ θετικό, και δεν με καταθλίβει καθόλου. Αντιθέτως, είναι σημείο αισιοδοξίας, γιατί καταστρέφοντας δημιουργείς νέο χώρο…”
Οι ζωντανές εμφανίσεις τους αποτελούν ένα αναπόσπαστο μέρος της ιδεολογικής αναφοράς τους. Σε σύντομο χρονικό διάστημα έβγαλαν φήμη η οποία άγγιζε τα όρια της παράνοιας, με αποτέλεσμα πολλοί οργανωτές συναυλιών να διστάζουν να τους καλέσουν να παίξουν, ίσως όχι αδικαιολόγητα! Σε μια Live εμφάνιση στο Όσλο, αποχώρησαν από τη σκηνή ανοίγοντας μια τρύπα στον τοίχο με κομπρεσέρ… Με τον καιρό βέβαια, οι συναυλίες έγιναν λιγότερο βίαιες.
Έγιναν ένα από τα λίγα γερμανικά συγκροτήματα που άφησαν μια γνήσια διεθνή απήχηση, εμπνέοντας πολλά άλλα συγκροτήματα και μορφές τέχνης, από το χοροθέατρο μέχρι τις εικαστικές τέχνες, ακόμη και τον κινηματογράφο – από το Schlingensief μέχρι τον Tarantino – μέχρι σήμερα. Αρχικά γελοιοποιημένο από τα μέσα ενημέρωσης ως μια παράξενη περιέργεια μιας διχασμένης πόλης, το συγκρότημα σύντομα καθιερώθηκε ως μια διεθνώς περιζήτητη δύναμη στη σύγχρονη κουλτούρα. Διαμόρφωσαν μια ολόκληρη γενιά και συνεχίζουν να είναι πρότυπα για την πειραματική ηχητική τέχνη.
Σαράντα έξι χρόνια μετά οι Einstürzende Neubauten είναι ένας ζωντανός θρύλος που έχει διατηρήσει την ορμή και το ακούραστο πνεύμα, συνεχίζοντας την αιώνια αναζήτηση του για τον ήχο που δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα.
“Sabrina”
It’s not the red of the dying sun
The morning sheets surprising stain
It’s not the red of which we bleed
The red of cabernet sauvignon
A world of ruby all in vain
It’s not that red
It’s not as golden as Zeus famous shower
It doesn’t come, not at all, from above
It’s in the open but it doesn’t get stolen
It’s not that gold
It’s not as golden as memory
Or the age of the same name
It’s not that gold
I wish this would be your colour
I wish this would be your colour
I wish this would be your colour
Your colour, I wish
Δεν είναι το κόκκινο του ήλιου που πεθαίνει
Ο εκπληκτικός λεκές των πρωινών σεντονιών
Δεν είναι το κόκκινο από το οποίο αιμορραγούμε
Το κόκκινο του καμπερνέ σαβινιόν
Ένας κόσμος ρουμπίνι όλα μάταια
Δεν είναι τόσο κόκκινο
Δεν είναι τόσο χρυσό όσο η διάσημη βροχή του Δία
Δεν έρχεται καθόλου από ψηλά
Είναι στο ύπαιθρο αλλά δεν κλέβεται
Δεν είναι τόσο χρυσός
Δεν είναι τόσο χρυσό όσο η ανάμνηση
Ή η εποχή με το ίδιο όνομα
Δεν είναι τόσο χρυσός
Μακάρι αυτό να ήταν το χρώμα σας
Μακάρι αυτό να ήταν το χρώμα σας
Μακάρι αυτό να ήταν το χρώμα σας
Το χρώμα σας, εύχομαι
“TivoliRadio”, το αιρετικό ραδιόφωνο της οικογένειας του Yellow Radio FM 101.7, ένα καθαρά μουσικό ραδιόφωνο, για τους εραστές της καλής ξένης μουσικής!
Ελάτε μαζί μας συνοδοιπόροι σε μια μοναδική περιπέτεια που μας απελευθερώνει, μας προκαλεί, μας εμπνέει… Στο μουσικό κρησφύγετο της απέναντι όχθης…!!! https://tivoliradio.gr/
