Ρωμανίδης στο Yellow Radio 101.7: “Ήμασταν τυχεροί που γνωρίσαμε τη Μαρινέλλα – Ο Άρης μπορεί να διεκδικήσει το κάτι παραπάνω”
Ο Μιχάλης Ρωμανίδης μίλησε στο Yellow Radio 101.7 και την εκπομπή “Yellownews” για την απώλεια της Μαρινέλλας, τη σύνδεσή της με τον “Αυτοκράτορα” του ελληνικού μπάσκετ Άρη και για το πως βλέπει τη φετινή πορεία των κιτρινόμαυρων.
Αναλυτικά όσα είπε στους Χρήστο Γκάλη και Δημήτρη Οσσανλή:
Αρχικά ρωτήθηκε για την απώλεια της “μούσας” του ελληνικού τραγουδιού, Μαρινέλλας:
“Ήταν μια δυσάρεστη είδηση, την είχα γνωρίσει όταν ήμουν πολύ μικρός, αλλά αυτό δεν λέει τίποτα γιατί μιλάμε για ένα τεράστιο όνομα, μια σπουδαία καλλιτέχνιδα, αλλά και έναν πολύ καλό άνθρωπο, γιατί την είχα γνωρίσει και μετέπειτα στην Αθήνα όταν είχαμε συναντηθεί. Πραγματικά ένας σπουδαίος άνθρωπος, που και με τα κομμάτια που τραγουδούσε για τον Άρη και τα διαμόρφωσε στο πνεύμα της εποχής, αλλά και στην μεγάλη ομάδα του Άρη, είχαμε την τύχη να την γνωρίσουμε”.
Πόσο σημαντικό ήταν για τον νεαρό Μιχάλη που ήταν στο πλευρό της ομάδας η μεγαλύτερη φωνή του ελληνικού τραγουδιού:
“Ήταν ωραίο όταν έβλεπες μία τόσο σπουδαία καλλιτέχνιδα να είναι κοντά στην ομάδα, γιατί εκτός από πολύ καλή ερμηνεύτρια, ήταν και πολύ καλός άνθρωπος, ήταν κοντά μας, μας έδειχνε τον ενθουσιασμό και δενόταν με την ομάδα, αυτό πάντα μας έκανε ιδιαίτερα χαρούμενους”.
Έχει βάλει και η Μαρινέλλα το λιθαράκι να μείνει αξέχαστη αυτή η ομάδα με τα τραγούδια της:
“Βέβαια, αυτά τα τραγούδια έχουν τραγουδηθεί πολλές φορές από τους φιλάθλους, ακόμα και πριν 2-3 χρόνια με επιτυχίες του Πρωτέα, τα παιδιά τροποποίησαν το τραγούδι βάζοντας και εμένα μέσα. Παραμένει μέσα στν μνήμη μας λόγω των τραγουδιών της”.
Για το ότι ο Άρης ρολάρει καλά το τελευταίο διάστημα και ότι δεν είναι εύκολο ένας προπονητής να βρει τους ρόλους σε μία ομάδα:
“Σίγουρα ο προπονητής έχει μεγάλο ρόλο στο να μπορέσει στο να μπορέσει να αξιοποιήσει τους παίκτες, οι αλλαγές που έγιναν με τον νέο προπονητή σίγουρα βοήθησαν, όπως ο Νουά και ο Άντζουσιτς, δεν μπορώ να αμφισβητήσω την ποιότητα αυτών των παικτών, έβαλαν ποιότητα στο σύνολο του Άρη και έπαιξε και αυτό τον ρόλο του. Με την έλευση του Ίγκορ Μίλισιτς η ομάδα έχει καλύτερη εικόνα και όσο οδεύουμε προς το τέλος θα έχει όλο και καλύτερη. Έχει δύσκολο πρόγραμμα, αλλά έχει δείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει, ώστε να πάρει και το πλεονέκτημα ενόψει πλέι οφ”.
Σου δίνει την εντύπωση ότι μπορεί να κερδίσει οποιαδήποτε ομάδα εντός ή εκτός:
“Είναι ανοικτό, η ΑΕΚ είναι πολύ καλή ομάδα έχει καλούς παίκτες και προπονητή στον πάγκο, όμως ο Άρης μπορεί να διεκδικήσει το κάτι παραπάνω στην κανονική διάρκεια, αλλά και στα πλέι οφ. Εγώ είχα δηλώσει και παλιότερα ότι θα χαρώ σαν Αρειανός, γιατί ξέρετε ότι ήρθα στην ομάδα όχι μόνο επαγγελματικά, αλλά γιατί αγαπάω την ομάδα και ήθελα να είμαι κοντά σε αυτήν. Γι’ αυτό που χάρηκα ήταν πως ο Άρης έδιωξε από πάνω τον “βραχνα” των χρεών, χάρηκα πάρα πολύ όταν έγινε τον Δεκέμβριο. Η χρονιά είναι μεταβατική, υπάρχει μία καινούργια διοίκηση και βλέπω πως υπάρχει η δυνατότητα να γίνουν καλά πράγματα. Λάθη μπορεί να έγιναν στην αρχή, αλλά υπάρχουν άνθρωποι, όπως ο Νίκος Ζήσης, που μπορεί να βοηθήσει για την επόμενη χρονιά, μπαίνουν οι βάσεις και πάνω σε αυτό που θα φτιάξεις μπορείς να τα διορθώσεις και να φτιάξεις μία ομάδα που θα είναι καλή από την αρχή”.
Για το παιχνίδι της Τετάρτης (01/04) με το Περιστέρι:
“Μπορεί να μην έχει πολλούς λόγους να κερδίσει το Περιστέρι, όμως μην ξεχνάμε ότι κέρδισε και την ΑΕΚ. Είναι μια πολύ καλή ομάδα, έχει καλούς παίκτες που επιθετικά μπορούν να βοηθήσουν την αθηναϊκή ομάδα, αλλά από κει και πέρα δεν παύει να είναι ένα παιχνίδι που ο Άρης και οι δυνατότητες που έχει δείξει στα τελευταία παιχνίδια, μπορεί να το κερδίσει>>
Για την απώλεια του Βασίλη Γκούμα:
“Ναι, είχα παίξει αντίπαλος του όταν ήμουν 15-16, εγώ τον μάρκαρα συνήθως, πολύ μεγάλος παίκτης, πολύ μεγάλη προσωπικότητα, δυστυχώς έφυγε ακόμα ένας μεγάλος αθλητής, από αυτούς που έχουν βοηθήσει το ελληνικό μπάσκετ και γενικώς έχουν κάνει μεγάλη πορεία όταν αγωνίζονταν”
Στο αν ήταν ένα από τα είδωλά του όταν είχε ξεκινήσει το μπάσκετ:
“Προφανώς και ήταν, εγώ τον παρακολουθούσα, αλλά και μετά μάθαινα σιγά σιγά τα πράγματα από παίκτες των υπολοίπων ομάδων. Πάντα τους θαυμάζαμε και τους παρακολουθούσαμε. Στο δωμάτιο μου είχα άφησα με την 5αδα του Ολυμπιακού και έτυχε το πρώτο παιχνίδι με τον Άρη, σε ηλικία 15 ετών, να το παίξω εναντίον του Ολυμπιακού στο Αλεξάνδρειο, που για εμένα ήταν το παιχνίδι που καθιερώθηκα στον Άρη”.
Στο ότι πλέον δεν παίρνουν χρόνο παιδιά 15 ετων, συγκριτικά με το παρελθόν:
“Τώρα υπάρχουν και πολύ ξένοι, εμάς τότε μας έδωσε ευκαιρία ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, πίστεψε σε κάποια παιδιά, ήμασταν και τυχεροί γιατί το 1980 υπήρχαν κάποιοι τραυματισμοί στον Άρη. Ειδικά σε εμένα έδωσε αγάπη και υποστήριξη να σταθώ επαγγελματικά και να αναπτυχθώ”.
Τέλος ρωτήθηκε αν του λείπει η Θεσσαλονίκη:
“Η αλήθεια είναι πως μου λείπει πολύ, αλλά όταν έχεις φτιάξει τη ζωή σου, την οικογένειά σου, αλλά και τη δουλειά σου, δεν είναι πλέον εύκολο. Παρ’ ολ’ αυτά έρχομαι συχνά πάνω και βλέπω τους δικούς μου ανθρώπους, αλλά όποτε μπορώ και τον Άρη”.
