Ποδόσφαιρο

Οι γιοι του Μαρτσέλο παίζουν σε Άρη και ΠΑΟΚ : «Είμαι με την ισοπαλία»

Ο παλέμαχος Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής Μαρτσέλο που πέρασε και απο τα Ελληνικά γήπεδα μιλάει για τους δύο γιούς του που παίζουν στον Άρη και στον ΠΑΟΚ.


Ο Μαρτσέλο, ο οποίος πια μένει μόνιμα στη Θεσσαλονίκη, πρέπει να προετοιμάσει την επόμενη γενιά των Μαρτσέλο. Και πλέον είναι μαθημένος από τα δικά του… παθήματα!

Οι δύο γιοί του ακολουθούν το δικό του μετερίζι. Παίζουν ποδόσφαιρο. Με μία μικρή – μα τόσο μεγάλη – ιδιαιτερότητα.

Ο ένας φοράει τα κίτρινα, τη φανέλα του Άρη! Και ο άλλος τα ασπρόμαυρα, τη φανέλα του ΠΑΟΚ!

«Εμφύλιος» κανονικός!

«Τη μία φορά είμαι με τον έναν, την άλλη με τον άλλον. Και όταν παίζει ο ΠΑΟΚ εναντίον του Άρη είμαι με την… ισοπαλία», εξηγεί ο Βραζιλιάνος.

Ο ίδιος ο Μαρτσέλο φυσικά δεν επιμένει να δει τα παιδιά του ποδοσφαιριστές. Η αλήθεια είναι πως το μόνο που επιθυμεί είναι να τους προετοιμάσει για το επόμενο βήμα: για την κοινωνία που θα τους υποδεχτεί σε λίγα χρόνια.

Ο 13χρονος Αλέξανδρος, με το παρατσούκλι «Πιτσίκο» παίζει στη θέση του δεξιού εξτρέμ στον Άρη.

Και ο 11χρονος Λουκίνιας, η αλλιώς Λούκας, αγωνίζεται στην ίδια θέση σχεδόν με τον αδελφό του, αλλά έχει και τη χάρη του φορ από τον μπαμπά του. Όλα αυτά για λογαριασμό του ΠΑΟΚ.

Πώς κατέληξαν σε ΠΑΟΚ και Άρη;

«Εγώ ήθελα να να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Από εκεί και πέρα, είχαν στο σχολείο την ακαδημία της Γιουβέντους. Και είχαν γίνει μέλη της. Ο Αλέξανδρος στην ηλικία των 7 ετών και ο Λούκας από όταν ήταν 3.5 χρόνων. Μετά από δύο χρόνια, η ακαδημία διαλύθηκε. Νωρίτερα, είχαν προλάβει να αγωνιστούν σε διάφορα τουρνουά.

Μετά τη Γιουβέντους πήγανε στην Αναγέννηση Πανοράματος, για 2-3 χρόνια.

Τον μικρό τον διάλεξε ο ΠΑΟΚ, φέτος είναι στη 2η χρονιά του. Και τον μεγάλο τον πήρε ο Άρης».

Και τι συμβαίνει στο σπίτι όταν παίζει ο ΠΑΟΚ και ο Άρης;

«Μία φορά είμαι με τον έναν και μία τον άλλον. Προσπαθώ να κρατήσω την ισορροπία. Όταν παίζουν μεταξύ τους, είμαι με την… ισοπαλία».

Βλέπεις ομοιότητες ή διαφορές με όσα έπρεπε να κάνεις εσύ για να γίνεις ποδοσφαιριστής;

«Οι διαφορές είναι μεγάλες. Όταν είχα πάει στη Σάο Πάολο ήμουν μόλις 15 ετών. Ήμουν μόνος μου και ζούσα στην ακαδημία. Τώρα έχουμε τα παιδιά από κοντά. Είμαι μαζί τους σχεδόν όλη την ημέρα, κάποιες φορές έχουν κοινές προπονήσεις.

Δεν είμαι σίγουρος ότι αποτελεί πλεονέκτημα να μας έχουν μαζί τους ή όχι.

Εγώ ήμουν εντελώς μόνος μου, αν και το ποδόσφαιρο ήταν διαφορετικό στα χρόνια μας. Αλλά είμαι και αυστηρός μαζί τους. Να γίνουν όλα όσα θέλουν, αλλά με τον σωστό τρόπο. Ό,τι κάνεις, να το κάνεις με αυτοσυγκέντρωση. Και το σημαντικότερο, να το ευχαριστούνται. Ακόμη βέβαια είναι μικροί για να πούμε ότι θέλουν να ακολουθήσουν επαγγελματικά το ποδόσφαιρο».

Ποιες συμβουλές τους έχεις δώσει και φυσικά θα έδινες σε οποιοδήποτε παιδί που θέλει να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο;

«Η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο είναι κάτι που κάνει τα παιδιά να προσέχουν το σώμα τους, τη διατροφή τους. Είναι πολύ θετικό. Χώρια που ξέρω που βρίσκονται όταν είναι στην προπόνηση ή σε έναν αγώνα.

Μέσα από αυτό μένει πειθαρχημένος. Θα γίνει ένας καλός άνθρωπος για την κοινωνία. Αυτό είναι το πιο σημαντικό για να γίνεις ποδοσφαιριστής. Φυσικά θέλει και τύχη.

Θα πρέπει να είναι σε μία ομάδα που έχει στόχους. Να αγαπάνε αυτό που κάνουν. Να αγαπάνε το σώμα τους. Να κάνουν καλά το πρόγραμμά τους, να κοιμούνται καλά και να προσέχουν.

Δεν θέλω να χάσουν τη ζωή τους, γιατί αύριο μεθαύριο δεν ξέρουμε τι μπορεί να γίνει, μπορεί να μην θελήσουν να ασχοληθούν με το ποδόσφαιρο».
Τι ξέρουν για την καριέρα σου; Σε ρωτάνε;

«Δεν το εκφράζουν τόσο πολύ. Γνωρίζουν ότι κάποτε έπαιζα ποδόσφαιρο και σίγουρα τους αρέσει να παίζω μαζί τους. Στην εποχή μας, αν ανοίξεις έναν υπολογιστή, μπορείς να δεις τα πάντα. Ξέρουν την ιστορία μου. Αλλά έχω φροντίσει να τους πάω στη Βραζιλία. Στο σπίτι της Σάο Πάολο. Εκεί είδανε κάποια πράγματα.

Είδανε φωτογραφίες του Κασεμίρο και άλλων ποδοσφαιριστών, του Κακά, του Καφού που έχουν βγει από την ομάδα και αυτή τη στιγμή παίζουν στην Ευρώπη.

Αλλά έχουμε καθημερινή επαφή με τους Βραζιλιάνους που παίζουν ή έπαιζαν στον Άρη και στον ΠΑΟΚ.​

Τον Ζαμπά, τον Σάσα, τον Βαρέλα και άλλους. Οι γιοί μου ζούνε σε αυτό το περιβάλλον. Και αυτούς που έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν στην τηλεόραση, έχουν και την ευκαιρία να τους βλέπουν από κοντά. Πολλές φορές έχουν έρθει στο σπίτι μας ή έχουμε πάει εμείς στο δικό τους.
Είναι φορές που οι πιτσιρικάδες τους κάνουνε κριτική, γιατί δεν έδωσες την πάσα ή γιατί δεν σούταρες.

Μιλάνε πορτογαλικά, άρα μπορούν να συνεννοηθούν. Αλλά γενικότερα έχουν παραστάσεις, ακόμη και με την πανδημία μπορούν να πάνε στο γήπεδο να παρακολουθήσουν έναν αγώνα, επειδή είναι μέλη της ακαδημίας. Κρατάνε την επαφή».

YellowRadio.gr

Το ειδησεογραφικό Site για τους Αρειανούς. Από οπαδούς για οπαδούς!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλεκτρονική σας διεύθυνση δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button